-Στο ΠΑΣΟΚ προετοιμάζουν το έδαφος για τις εθνικές εκλογές, τόσο σε επίπεδο ηγετικής ομάδας όσο και σε επίπεδο νομαρχιακών και τοπικών οργανώσεων. Το επικείμενο συνέδριο στα τέλη Μαρτίου θέλουν να αποτελέσει την αρχή για την προεκλογική εκστρατεία, η οποία αναμένουν να είναι σκληρή. Τόσο ώστε η προετοιμασία έχει να κάνει και με το κλίμα στην κοινωνία, που θεωρούν ότι το διαμορφώνουν και οι δημοσκοπήσεις. Έτσι είναι προφανές ότι έχουν βάλει απέναντί τους ήδη τις εταιρίες που τις διενεργούν. Εμμέσως ο Νίκος Ανδρουλάκης, πιο άμεσα η Μιλένα Αποστολάκη, στη Θεσσαλονίκη στοχοποίησαν τις δημοσκοπήσεις και τις αμφισβήτησαν. Αυτό δεν θα κρατήσει μέχρι τις εκλογές, αλλά θεωρούν ότι μπορεί σε πρώτη φάση να αλλάξει κάπως τα δεδομένα. Να κουνήσει λίγο τη βελόνα, από τη στιγμή που πιστεύουν πως κάποιες (αν όχι οι περισσότερες) μετρήσεις είναι «πειραγμένες». Σε όλο αυτό το πλαίσιο, το οποίο υπηρετεί η ηγετική ομάδα και φυσικά ο μηχανισμός, που ελέγχεται από τους προεδρικούς, υπάρχουν και διαφοροποιήσεις. Όσοι τις εκφράζουν έχουν ήδη εμφανιστεί και το ορόσημό τους είναι το συνέδριο. Γι’ αυτό και η μάχη που σήμερα δίνεται στο εσωτερικό του κόμματος έχει ημερομηνία λήξης. Όχι του συνεδρίου, αλλά της εκλογής των συνέδρων, στις 15 Μαρτίου. Διότι πιστεύω ότι κάπου εκεί θα κλείσει κάθε εσωκομματικό μέτωπο και κάθε βλέψη για ανατροπή του χαρακτήρα του συνεδρίου. Επειδή είναι φανερό πως με τις σημερινές ισορροπίες (που δεν βλέπω πώς θα διαταραχθούν) οι προεδρικοί θα σαρώσουν κι έτσι περιθώρια για αμφισβητήσεις δεν θα υπάρχουν. Είναι και η αίσθηση των μελών, τα οποία έχουν βαρεθεί να βλέπουν συνεχώς εσωκομματικές κόντρες και αμφισβήτηση, την ώρα που όλοι θεωρούν (και έτσι είναι) ότι το διακύβευμα είναι απείρως μεγαλύτερο. Εξάλλου, όπως ορθώς ξεκαθάρισε ο κ. Ανδρουλάκης, μπροστά του το ΠΑΣΟΚ έχει συνέδριο κι όχι εκλογές για την ανάδειξη προέδρου ή ηγεσίας. Οι μόνες εκλογές μπροστά είναι οι εθνικές…
-Οι διεργασίες σε επίπεδο κοινωνίας στην κεντροαριστερά είναι πιο έντονες από εκείνες που γίνονται σε επίπεδο ηγεσιών κομμάτων. Το λεγόμενο «προοδευτικό μέτωπο» χωρίς ΠΑΣΟΚ περιμένει τον Αλέξη Τσίπρα και τις αποφάσεις του, ώστε να δούμε πού τελικά θα καθίσει η μπίλια, δηλαδή ποιοι θα συνεργαστούν με ποιους και πώς θα διαμορφωθεί το προεκλογικό τοπίο. Επειδή όμως όλες αυτές οι διεργασίες παίρνουν καιρό και ο κ. Τσίπρας δεν φαίνεται να βιάζεται, επικρατεί στην κοινωνία και στις σχετικές ζυμώσεις αγωνία μήπως τελικά όταν ληφθούν οι όποιες αποφάσεις είναι αργά. Την ίδια ώρα τα υφιστάμενα κόμματα αντιμετωπίζουν δυσκολίες λειτουργίας και επιβίωσης βεβαίως. Στον ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να συνεχίζουν χωρίς να τρέχει τίποτα, αλλά στην πραγματικότητα τρέχουν πολλά. Στην Πλεύση Ελευθερίας έχουν τα δικά τους και όλα εξαρτώνται αποκλειστικά και μόνο από την πρόεδρο του κόμματος, Ζωή Κωνσταντοπούλου, και τις δικές της αποφάσεις. Στη Νέα Αριστερά βγήκαν από ένα συνέδριο και τελικά φαίνεται πως παρά το κοινό ψήφισμα και τις αποφάσεις που ελήφθησαν ο δρόμος που θα ακολουθήσουν δεν θα είναι ίδιος για όλους. Στο ΜέΡΑ25 έχουν μια ανεξάρτητη πορεία, που δεν θέλουν να εγκαταλείψουν και το ίδιο φαίνεται να συμβαίνει με το Κίνημα Δημοκρατίας ή εσχάτως Δημοκράτες – Προοδευτικό Κέντρο. Από κάποιες πρώτες εξελίξεις συν κάποιες που αναμένονται τις επόμενες μέρες θεωρώ ότι τη ζυγαριά δεν θα τη γείρουν ούτε οι ηγεσίες των κομμάτων της κεντροαριστεράς ούτε τα μέλη τους, αλλά οι βουλευτές. Και κρατήστε το…
-Ο βουλευτής Σερρών, Τάσος Χατζηβασιλείου, μπορεί να την πλήρωσε με την έξοδό του από την κυβέρνηση, λόγω εκείνου του «ρουσφετιού» που κατηγορήθηκε ότι ζήτησε για ψηφοφόρο του, πλην όμως παρέμεινε δίπλα στον πρωθυπουργό και συνεχίζει να προσφέρει ειδικά στη διπλωματία και τα εξωτερικά θέματα της χώρας. Με πληροφορούν ότι με κάποιον τρόπο θα αναλάβει και νέα καθήκοντα, καθώς θεωρείται κεφάλαιο για την κυβέρνηση Μητσοτάκη και το αίτημα για το «ρουσφέτι» πταίσμα μπροστά στην προσφορά του, τόσο στην κυβέρνηση όσο και στη χώρα. Συνεπώς, μην απορήσετε εάν το επόμενο διάστημα επιστρέψει σε πιο τυπικά κυβερνητικά καθήκοντα στο υπουργείο Εξωτερικών. Εξάλλου, πρώτον τον Μάρτιο αναμένεται να αδειάσει θέση υφυπουργού και δεύτερον ο κ. Χατζηβασιλείου δεν αποπέμφθηκε. Παραιτήθηκε ή στη χειρότερη οδηγήθηκε σε παραίτηση…
-Διάβασα τη συνέντευξη του αναπληρωτή υπουργού Μεταφορών, Κωνσταντίνου Κυρανάκη, στο - και με έπιασε μια μελαγχολία. Σαν αυτή που πιάνει τους ηλικιωμένους, οι οποίοι νιώθουν μια χαρμολύπη από κάτι που ακούν ή γίνεται. Αναφέρομαι σε όσα είπε για τη σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκης – Αθηνών και την κάλυψη της διαδρομής σε κάτω από 3,5 ώρες. Να του αναγνωρίσω του κ. Κυρανάκη ότι είναι πολύ προσεχτικός και κρατά χαμηλούς τόνους στο ζήτημα, αλλά για εμάς τους παλαιότερους έξυσε μια πληγή. Θα μου πεις πού να το ξέρει ο κ. Κυρανάκης, ο οποίος είναι νέος σε ηλικία ότι η κάλυψη της διαδρομής Θεσσαλονίκη – Αθήνα με τρένο σε 3,5 ώρες αποτέλεσε σύνθημα και εξαγγελία ή ότι εγκαινιάστηκε με λευκά, χρυσά και ασημένια βέλη πολλές δεκαετίες πριν; Σε κάθε περίπτωση ο κ. Κυρανάκης είπε ότι όταν ολοκληρωθεί η αποκατάσταση της σιδηροδρομικής γραμμής στη Θεσσαλία (που καταστράφηκε από τον Daniel), όταν έρθουν τα νέα τρένα κι όταν λειτουργήσουν τα σύγχρονα συστήματα, τότε όντως μπορεί να επιτευχθεί ο συγκεκριμένος στόχος. Επαναλαμβάνω ότι του αναγνωρίζω την υπευθυνότητα και την προσπάθεια, όπως και το γεγονός ότι ως νέος πολιτικός και υπουργός δεν θα φορτωθεί τις αμαρτίες άλλων και του παρελθόντος, αλλά αυτό το τρένο το χάσαμε πολλές φορές μέχρι σήμερα και οι επιφυλάξεις (των ηλικιωμένων) νομίζω είναι δικαιολογημένες…
Ο Βόρειος