Κάλεσμα στους παγκόσμιους ηγέτες απηύθυνε η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Κριστίν Λαγκάρντ, να βρουν έναν “βασικό κώδικα συμπεριφοράς” για να συνεργάζονται μεταξύ τους, σε μια περίοδο όπου η τεχνολογική καινοτομία απαιτεί συνεργασία και ο γεωπολιτικός κατακερματισμός έχει υψηλό κόστος.
Η Λαγκάρντ δήλωσε ότι η διάλυση της παγκόσμιας τάξης, σε συνδυασμό με την άνοδο της τεχνητής νοημοσύνης, θυμίζει τη δεκαετία του 1920, όταν εμφανίστηκαν πρωτοποριακές τεχνολογίες την ίδια στιγμή που οι συνέπειες του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου δηλητηρίαζαν τις διεθνείς χρηματοοικονομικές σχέσεις.
“Μπορούμε να επαναλάβουμε τα λάθη της δεκαετίας του 1920, αντιμετωπίζοντας την τεχνολογία και τη γεωπολιτική ως ξεχωριστές πορείες μέχρι να συγκρουστούν αναπόφευκτα”, δήλωσε την Πέμπτη σε ομιλία της στην Μπολόνια της Ιταλίας, σύμφωνα με το Bloomberg. “Ή μπορούμε να υιοθετήσουμε μια πολυεπίπεδη συνεργασία, αναγνωρίζοντας ότι σε μια εποχή συστημικής αβεβαιότητας, η πιο ισχυρή στρατηγική είναι η ανθεκτική ενοποίηση”, σημείωσε.
Η Λαγκάρντ πρότεινε τη μεταρρύθμιση των υφιστάμενων παγκόσμιων θεσμών, την ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ συμμάχων και την εξεύρεση βιώσιμων τρόπων αλληλεπίδρασης με ανταγωνιστές — τονίζοντας ότι το τελευταίο είναι το πιο δύσκολο αλλά και το πιο σημαντικό μέρος της τριπλής αυτής στρατηγικής.
Η παρέμβασή της έρχεται λίγες ημέρες μετά την έναρξη πολέμου κατά του Ιράν από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, γεγονός που απειλεί να επεκταθεί σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή. Οι αλυσίδες εφοδιασμού και οι ενεργειακές μεταφορές έχουν τεθεί υπό απειλή, αυξάνοντας τους φόβους για άνοδο του πληθωρισμού και επιβράδυνση της οικονομικής ανάπτυξης.
Το Ιράν αποτελεί το πιο πρόσφατο επεισόδιο στη διαμόρφωση της διεθνούς τάξης από τον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος χρησιμοποιεί εργαλεία όπως οι δασμοί για να προωθήσει τα αμερικανικά συμφέροντα απέναντι σε προκλήσεις από χώρες όπως η Κίνα.
Η Λαγκάρντ υποστήριξε ότι είναι προς το συμφέρον όλων — ακόμη και του Τραμπ — να αποφευχθεί ο κατακερματισμός ώστε να αξιοποιηθούν τα οφέλη της καινοτομίας.
“Όσο περισσότερο η τεχνητή νοημοσύνη γίνεται κεντρικός παράγοντας της παγκόσμιας ανάπτυξης, τόσο πιο δαπανηρός γίνεται συστημικά ο γεωπολιτικός κατακερματισμός, δημιουργώντας ένα παράδοξο που δεν μπορούμε να αγνοήσουμε”, είπε. “Ακριβώς τη στιγμή που η ανάγκη για διεθνή συνεργασία είναι ισχυρότερη — όταν τα πιθανά οφέλη από την ενοποίηση είναι μεγαλύτερα από ποτέ — η βούληση για συνεργασία βρίσκεται στο πιο αδύναμο σημείο της”, υπογράμμισε.
Η ίδια χαρακτήρισε αυτή την κατάσταση λάθος, τονίζοντας ότι “κάθε μεγάλη οικονομία, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, έχει άμεσο και επείγον συμφέρον να περιορίσει τον κατακερματισμό — όχι λόγω προσκόλλησης στην παγκόσμια τάξη, αλλά επειδή η εναλλακτική είναι οικονομική αυτοκαταστροφή.”
Η Λαγκάρντ παραδέχθηκε ότι η εξεύρεση τρόπων συνεργασίας δεν θα είναι εύκολη, αλλά εκτίμησε ότι η προσέγγισή της θα προσφέρει την ανθεκτικότητα που απαιτεί ένας κόσμος πραγματικής αβεβαιότητας.
“Η μεταρρύθμιση των πολυμερών θεσμών θα προχωρά αργά. Οι συμμαχικοί συνασπισμοί θα αντιμετωπίζουν πολιτικά εμπόδια. Η συνεργασία με ανταγωνιστές θα δοκιμάζεται σε κάθε κλιμάκωση”, δήλωσε. “Αλλά αν ένα επίπεδο αποδυναμωθεί, τα άλλα θα το στηρίξουν. Αυτή είναι η λογική της πολυεπίπεδης συνεργασίας και αποτελεί την πιο ισχυρή απάντηση που διαθέτουμε στην αβεβαιότητα της εποχής μας.”