Η στάση του Συμεών Κεδίκογλου τομεάρχη άμυνας του ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή για τον νόμο Δένδια, και το πολιτικό κόστος.
Η συζήτηση του νομοσχεδίου Δένδια στη Βουλή κατέγραψε δύο διαφορετικές πολιτικές γραμμέα στον ΣΥΡΙΖΑ, με τη μία εξ αυτών να λειτουργεί πολιτικά ως δούρειος ίππος υπέρ του υπουργού Εθνικής Άμυνας.
Ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ Χρήστος Γιαννούλης τοποθετήθηκε με σαφήνεια υπέρ της απόσυρσης του νομοσχεδίου. Κατέθεσε μάλιστα στα Πρακτικά τις επιστολές του Συντονιστικού των κινητοποιήσεων των στρατιωτικών, παρουσιάζοντας τις αντιδράσεις ως κοινωνικό και θεσμικό σήμα κινδύνου. «Πριν κάνω οτιδήποτε άλλο, θα καταθέσω δεκαέξι κείμενα στα Πρακτικά», είπε, διευκρινίζοντας ότι πρόκειται για «δεκαέξι επιστολές, καταθέσεις φορέων, συλλόγων, οργανώσεων που εκπροσωπούν δεκάδες χιλιάδες πολίτες».
Και έθεσε το βασικό αίτημα που, όπως ανέφερε, διατυπώνεται και από τη δημοκρατική αντιπολίτευση: «Σας ζητούν ένα πράγμα… αποσύρετε αυτό το απορρυθμιστικό νομοσχέδιο, γιατί θέτει εν αμφιβόλω την ενότητα, την αλληλεγγύη και τη λειτουργικότητα των Ενόπλων Δυνάμεων».
Σε διαφορετική γραμμή κινήθηκε ο τομεάρχης Άμυνας του ΣΥΡΙΖΑ Συμεών Κεδίκογλου. Η τοποθέτησή του δεν κινήθηκε στη λογική της απόσυρσης, αλλά στη λογική της αποδοχής του πλαισίου και της διαχείρισης της εφαρμογής.
Το κρίσιμο σημείο είναι ότι παρουσίασε ως πρόταση «των φορέων» μια λύση που δεν είναι αίτημα του συντονιστικού των κινητοποιήσεων, αλλά θέση της εργοδοτικής ομοσπονδίας ΠΟΜΕΝΣ.
Όπως είπε: «Μια λύση που προτείνεται και από τους ίδιους τους φορείς είναι η εξής… Να ισχύσουν οι αλλαγές από εδώ και πέρα… Δεν μπορείς να αλλάζεις τους κανόνες του παιχνιδιού στην πορεία». Με αυτή τη διατύπωση, το πολιτικό ερώτημα μετακινείται από το «αν αποσύρεται ο νόμος Δένδια» στο «σε ποιους θα ισχύσει ο νόμος Δένδια».
Ο ίδιος ο Κεδίκογλου αναγνώρισε ότι η λογική «να μην πιάσεις εμάς αλλά από εκεί και πέρα» είναι προβληματική. «Δεν συμφωνώ με τη λογική που λέει “να μην πιάσεις εμάς, αλλά από εκεί και πέρα είναι σωστό το μέτρο, ας πιάσει τους άλλους”», είπε, προσθέτοντας όμως αμέσως ότι «έχουν μία λογική».
Ακριβώς εδώ βρίσκεται η πολιτική αντίφαση που έχει σημασία για τους στρατιωτικούς που κινητοποιούνται. Η θέση «να ισχύσουν οι αλλαγές από εδώ και πέρα» δεν προέρχεται από τους φορείς που βγήκαν στον δρόμο με κεντρικό αίτημα την απόσυρση του νομοσχεδίου.
Προέρχεται από την εργοδοτική ομοσπονδία ΠΟΜΕΝΣ, στελέχη της οποίας υπηρετούν στο γραφείο του Νίκου Δένδια, ενώ οι διοργανωτές των κινητοποιήσεων έχουν καταγγείλει τη συγκεκριμένη ομοσπονδία και πρόσωπα που συνδέονται με αυτή ως διασπαστικούς μηχανισμούς. Με άλλα λόγια, δεν μιλάμε για «λύση των φορέων», αλλά για μια γραμμή που αντικαθιστά το αίτημα απόσυρσης με μια διαπραγμάτευση εφαρμογής.
Το αποτέλεσμα δεν είναι θεωρητικό. Όταν η αξιωματική αντιπολίτευση εμφανίζεται με δύο φωνές, η πίεση προς τον υπουργό που φέρνει τον νόμο μειώνεται.
Ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ λέει «αποσύρετε το νομοσχέδιο» και περιγράφει κινδύνους για την ενότητα και τη λειτουργικότητα των Ενόπλων Δυνάμεων.
Ο τομεάρχης Άμυνας, του ΣΥΡΙΖΑ αντιμετωπίζει το νομοσχέδιο ως δεδομένο και συζητά πώς θα μοιραστεί το κόστος, μεταφέροντας το βάρος στους νεότερους, ακόμη και αν δηλώνει ότι δεν του αρέσει αυτή η λογική. Αυτή η μετατόπιση λειτουργεί ως πολιτική αποσυμπίεση για τον Νίκο Δένδια, την ώρα που οι στρατιωτικοί ζητούσαν την πλήρη απόσυρση.
Σε αυτό το πλαίσιο, η τοποθέτηση Κεδίκογλου δεν καταγράφεται ως απλή εσωκομματική διαφοροποίηση. Λειτουργεί πολιτικά ως δούρειος ίππος του Νίκου Δένδια μέσα στην αντιπολίτευση.
Ο λόγος είναι συγκεκριμένος: εισάγει στη συζήτηση μια «λύση» που παρουσιάζεται ως κοινή, ενώ στην πραγματικότητα ταυτίζεται με την εργοδοτική γραμμή της ΠΟΜΕΝΣ και με πρόσωπα που κινούνται σε εγγύτητα με το γραφείο του υπουργού. Και μετατρέπει το βασικό αίτημα των κινητοποιήσεων, την απόσυρση του νομοσχεδίου, σε τεχνική κουβέντα για το πότε θα εφαρμοστεί και σε ποιον.
Αυτό ακριβώς είναι το πολιτικό κέρδος για τον Νίκο Δένδια: η συζήτηση δεν περιστρέφεται γύρω από το αν πρέπει να αποσυρθεί ο νόμος του, αλλά γύρω από το πώς θα περάσει με λιγότερη φθορά.
Το γεγονός ότι αυτή η αντίφαση δεν έχει αναδειχθεί ούτε έχει εξηγηθεί πολιτικά από τον ΣΥΡΙΖΑ του κοστίζει. Στον χώρο των Ενόπλων Δυνάμεων, όπου η συζήτηση γίνεται με όρους ευθύνης και συνέπειας, η αποσιώπηση μιας τόσο κρίσιμης διαφοροποίησης εκλαμβάνεται ως έλλειψη καθαρής θέσης.
Το αποτέλεσμα είναι συγκεκριμένο: ένα αυξανόμενο τμήμα των στρατιωτικών δεν εμπιστεύεται πλέον τον ΣΥΡΙΖΑ, βλέποντας ότι στελέχη του λειτουργούν υπέρ του υπουργού Εθνικής Άμυνας και κατά των συμφερόντων των στρατιωτικών.
Διαβάστε επίσης:
- Σώμα Υπαξιωματικών: Σχέδιο της ΝΔ από το 2019 – ΕΓΓΡΑΦΟ
- Ναυτική Επιθεώρηση: Ποιοι βραβεύονται στον διαγωνισμό 2025
- Πολεμική Αεροπορία: Σχολείο Ελεγκτών Εναέριας Κυκλοφορίας
- ΣΣΑΣ: Εικονική δίκη Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου