Σε πλήρη αποδιοργάνωση φαίνεται πως βρίσκεται η αντιπολίτευση του χώρου της κεντροαριστεράς. Οι δημοσκοπήσεις της τελευταίας εβδομάδας αποτύπωσαν μια μικρή αλλά σημαντική άνοδο της επιρροής της κυβέρνησης, ως απότοκο των μεγάλων πολεμικών εντάσεων στις οποίες για πρώτη φορά εμπλέκεται τόσο ενεργά και η χώρα μας.
Η άνοδος των ποσοστών της ΝΔ και ο μόνιμος κατακερματισμός της αντιπολίτευσης φαίνεται όμως να λειτουργεί διαβρωτικά στον χώρο της κεντροαριστεράς, όπου όσο πλησιάζει το ορόσημο της άνοιξης του 2026, τα πράγματα φαίνεται να βγαίνουν εκτός ελέγχου.
Άνω-κάτω στο ΠΑΣΟΚ για Κωνσταντινόπουλο
Η αιφνίδια, αλλά όχι ξαφνική, διαγραφή του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου από το ΠΑΣΟΚ προκάλεσε αλυσιδωτές αντιδράσεις εντός του κόμματος, με αποτέλεσμα να μην είναι ακόμη σαφές αν ο πρόεδρος του κόμματος πέτυχε τον στόχο της ανάδειξης ενός ηγετικού προφίλ έναντι των εσωκομματικών επικριτών του.
Η κάθετη διαφωνία των δύο βασικών αντιπάλων του Νίκου Ανδρουλάκη, δηλαδή του Χάρη Δούκα και του Παύλου Γερουλάνου με τη διαγραφή, αλλά και η στάση αναμονής των άλλων κεντρικών στελεχών που είχαν διεκδικήσει την προεδρία του ΠΑΣΟΚ το 2023, ανεβάζουν κατακόρυφα το ήδη «καυτό» θερμόμετρο του επικείμενου Συνεδρίου που θα διεξαχθεί κατά το τελευταίο σαββατοκύριακο του Μαρτίου.
Ο Χάρης Δούκας διαμηνύει ότι «με τις διαγραφές και τις απειλές διαγραφών, δεν αντιμετωπίζονται τα προβλήματα και δε βελτιώνεται η εικόνα του ΠΑΣΟΚ», ενώ ο Παύλος Γερουλάνος τονίζει ότι η διαγραφή του κ. Κωνσταντινόπουλου «θα μπορούσε και θα έπρεπε να είχε αποφευχθεί», καθώς «δεν είναι ώρα να γινόμαστε λιγότεροι, αλλά περισσότεροι όποιες διαφωνίες και να έχουμε μεταξύ μας».
Ακόμη και οι αντιδράσεις του Μιχάλη Κατρίνη και της Άννας Διαμαντοπούλου, δεν ήταν αναφανδόν υπέρ της απόφασης του Νίκου Ανδρουλάκη, με αποτέλεσμα η Χαριλάου Τρικούπη να χρειαστεί να προχωρήσει σε διευκρινήσεις, οι οποίες μέσω πηγών διαμήνυαν ότι «ο κ. Κωνσταντινόπουλος δεν διεγράφη για τις πολιτικές του απόψεις αλλά γιατί συστηματικά πυροβολούσε τα πόδια του ΠΑΣΟΚ όταν αναλαμβάνονταν κεντρικές πολιτικές πρωτοβουλίες που έφερναν σε δύσκολη θέση την κυβέρνηση και απέφευγε συνειδητά να αναδείξει το έργο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και τις θέσεις του Κινήματος στον δημόσιο λόγο του».
Πλέον, εάν το ΠΑΣΟΚ δεν παραγάγει κάποια άλλη εσωτερική κρίση τις επόμενες δύο εβδομάδες, η «μάχη» μεταφέρεται στο… ταρτάν του γηπέδου Ταε Κβο Ντο, όπου θα διεξαχθεί το Συνέδριο του κόμματος στις 27-29 Μαρτίου.
Εκεί αναμένεται φανεί αν ο Νίκος Ανδρουλάκης κατάφερε να δείξει ότι έχει τον απόλυτο έλεγχο του κόμματος, «δαμάζοντας» και τις διαφωνίες των επικριτών του, ή αν όσοι αμφισβητούν τη στρατηγική του έχουν τη δυνατότητα να πείσουν για τις θέσεις τους το ανώτερο όργανο του κόμματος.
Η δήλωση Ζαχαριάδη που έφερε κινητικότητα στον ΣΥΡΙΖΑ
Από την άλλη, αναστάτωση προκάλεσε στον ΣΥΡΙΖΑ η τοποθέτηση του εκπροσώπου Τύπου του κόμματος Κώστα Ζαχαριάδη, ο οποίος ανέφερε ότι ο Αλέξης Τσίπρας θα ηγηθεί του νέου συμμαχικού σχήματος που διαμορφώνεται στον χώρο της κεντροαριστεράς και της αριστεράς, αναφέροντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δε θα κατέβει μόνος του στις εκλογές αλλά ως μέρος ενός ευρύτερου πολιτικού σχήματος.
Είπε επίσης ότι αρχηγός αυτού του σχήματος δε θα μπορούσε να είναι άλλος από τον Αλέξη Τσίπρα, ένα συμπέρασμα στο οποίο δε φτάνει νομοτελειακά η ανάλυση του προέδρου του κόμματος Σωκράτη Φάμελλου. Ο κ. Φάμελλος, αν και σε δηλώσεις του αναγνωρίζει το πολιτικό εκτόπισμα του Αλέξη Τσίπρα και αναφέρει συχνά ότι θα μπορούσε να αναλάβει σημαντικές πρωτοβουλίες για την ενοποίηση του χώρου, ξεκαθαρίζει ότι ο αρχηγός του ενδεχόμενου νέου σχήματος θα είναι ένα πρόσωπο που θα εκλεγεί δημοκρατικά και που θα μπορεί να διασφαλίσει την ενότητα.
Μάλιστα, σύμφωνα με δημοσιεύματα, στελέχη του κόμματος αναμένεται να θέσουν το θέμα ακόμη και στην επιτροπή δεοντολογίας του ΣΥΡΙΖΑ, επισημαίνοντας ότι τίθεται ζήτημα δέσμευσης στις συλλογικές αποφάσεις του κόμματος για τη στρατηγική των συμμαχιών και την προοπτική καθόδου στις εκλογές με άλλες πολιτικές δυνάμεις.
Το ορόσημο της άνοιξης
Η άνοιξη του 2026, φαίνεται ότι θα αποτελέσει ορόσημο, ιδιαίτερα για τον χώρο της κεντροαριστεράς.
Αφενός ο Απρίλιος θα μπει με το ΠΑΣΟΚ να έχει ολοκληρώσει το Συνέδριό του και αναλόγως με το πώς θα έχει πάει, θα κληθεί να ξεκινήσει την τελευταία του μεγάλη προσπάθεια συσπείρωσης δυνάμεων πριν τις εκλογές. Τα αποτελέσματα του Συνεδρίου θα καθορίσουν άλλωστε και το αν θα λειτουργήσει πράγματι ως «βατήρας», όπως ευελπιστεί ο πρόεδρος του κόμματος, ή αν θα ανατραπούν τα μέχρι τώρα δεδομένα. Άλλωστε, το μεγάλο ερώτημα του συνεδρίου, το οποίο έχει θέσει ουσιαστικά ο Χάρης Δούκας, περί συνεργασίας ή μη με τη ΝΔ, θα έχει απαντηθεί και συνεπώς το ΠΑΣΟΚ εκ των πραγμάτων θα μιλά από διαφορετική αφετηρία.
Από την άλλη, η άνοιξη παραμένει η πιθανότερη (αλλά όχι βέβαιη) περίοδος κατά την οποία ο Αλέξης Τσίπρας αναμένεται να ανοίξει τα χαρτιά του και να ανακοινώσει τη δημιουργία κόμματος.
Η όποια κίνησή του θα μπορούσε να οδηγήσει τον ΣΥΡΙΖΑ στην, όχι «αναίμακτη», ένταξή του στον νέο φορέα, ο οποίος άσχετα από το γεγονός πως δημοσκοπικά αυτή τη στιγμή δεν δείχνει να έχει σαρωτικό ρεύμα στην κοινωνία, θα μπορούσε να αλλάξει τα δεδομένα αν παρουσιαστεί ως μια ολοκληρωμένη λύση ένωσης του ευρύτερου χώρου. Πάντως, αν κρίνει κανείς από την ένταση που προκλήθηκε στον ΣΥΡΙΖΑ η αναφορά του Κώστα Ζαχαριάδη σε κοινή κάθοδο υπό την ηγεσία Τσίπρα, φαίνεται ότι ούτε αυτό θα είναι μια εύκολη διαδικασία και ότι θα χρειαστεί χρόνος μέχρι να υπάρξει οποιαδήποτε ορισιτική απόφαση τυπικής και ουσιαστικής συμπόρευσης. Άλλωστε, ούτε και ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχει διασαφηνίσει επακριβώς αν, πώς και ποιούς θα θελήσει να έχει στο πλευρό του σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο.
Από την άλλη πλευρά, ακόμη και η Μαρία Καρυστιανού έχει θέσει το τέλος της άνοιξης ή τις αρχές του καλοκαιριού ως το κρίσιμο ορόσημο κατά το οποίο θα ανακοινώσει το κόμμα που έχει ανακοινώσει πως δημιουργεί.
Η επιλογή της άνοιξης για όλες αυτές τις πολιτικές αλλαγές δεν είναι τυχαία, αλλά συνδέεται με τον χρόνο των εκλογών, αφού απέχει ακριβώς έναν χρόνο από τις επόμενες εθνικές εκλογές, εφόσον αυτές γίνουν στην ώρα τους. Αλλά, ακόμη κι αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιλέξει έναν εκλογικό αιφνιδιασμό το φθινόπωρο, θα έχει προηγηθεί ένα ικανό χρονικό διάστημα προκειμένου να στηθούν οι αναγκαίοι κομματικοί μηχανισμοί, αλλά και να αρχίσει η οργανωμένη πολιτική προεκλογική εκστρατεία επαφής με την κοινωνία.