Οι τελευταίες μετρήσεις αποτυπώνουν ένα σκληρό παράδοξο: η κοινωνία ζητά πολιτική αλλαγή, αλλά η Νέα Δημοκρατία διατηρεί άνετο προβάδισμα επειδή η αντιπολίτευση δεν πείθει. Στο επίκεντρο της κρίσης βρίσκεται το ΠΑΣΟΚ, που μπαίνει σε εσωκομματική περιδίνηση ενόψει συνεδρίου, την ώρα που νέα σχήματα διεκδικούν τον χώρο του κέντρου και της κεντροαριστεράς.
Από τις ευρωεκλογές του 2024 και μετά, το πολιτικό σκηνικό κινείται σε ένα παρατεταμένο δημοσκοπικό παράδοξο. Παρά τη φθορά της κυβέρνησης, τις κοινωνικές εντάσεις και τη σκληρή κριτική, η Νέα Δημοκρατία παραμένει σταθερά πρώτη δύναμη με σημαντική διαφορά, ανακτώντας μάλιστα τμήμα των απωλειών της. Το εύρημα αυτό δεν είναι πλέον στατιστική ιδιορρυθμία, αλλά βαθύ πολιτικό αποτύπωμα: η κυβερνητική κυριαρχία τροφοδοτείται κυρίως από την αδυναμία της αντιπολίτευσης να διαμορφώσει πειστική εναλλακτική πρόταση εξουσίας.
Δημοσκοπικό προβάδισμα χωρίς πολιτική ηγεμονία
Δύο πρόσφατες δημοσκοπήσεις, της Pulse και της Metron Analysis, καταγράφουν σχεδόν ταυτόσημη εικόνα. Στην πρόθεση ψήφου, η Νέα Δημοκρατία κινείται γύρω στο 24%, ενώ στην εκτίμηση ψήφου αγγίζει το 28,5%-29%. Το ΠΑΣΟΚ, αν και δεύτερο κόμμα, μένει καθηλωμένο στο 12,5%-13%, πολύ μακριά από τον στόχο της πρωταγωνιστικής θέσης. Ακολουθούν η Πλεύση Ελευθερίας, η Ελληνική Λύση και το ΚΚΕ με διψήφια ή οριακά μονοψήφια ποσοστά, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται πλέον στο 3,9%-5,5%, σε μια ιστορικά χαμηλή ζώνη.
Την ίδια στιγμή, η κοινωνική διάθεση δείχνει κάτι εντελώς διαφορετικό: περίπου 61% των ερωτηθέντων δηλώνουν ότι επιθυμούν «πολιτική αλλαγή» και όχι διατήρηση της σημερινής σταθερότητας. Ωστόσο, αυτό το αίτημα δεν μεταφράζεται σε ενίσχυση κάποιου συγκεκριμένου αντιπολιτευτικού πόλου. Αντίθετα, η Νέα Δημοκρατία κερδίζει συγκριτικά, καθώς οι πολίτες, μπροστά σε ένα κατακερματισμένο και αντιφατικό αντιπολιτευτικό τοπίο, εξακολουθούν να την επιλέγουν ως «λιγότερο προβληματική» λύση διακυβέρνησης.
Νέα σχήματα, παλιοί παίκτες και ένα ΠΑΣΟΚ σε περιδίνηση
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η δυναμική των υπό διαμόρφωση κομμάτων. Το εγχείρημα της Μαρίας Καρυστιανού καταγράφει εντυπωσιακή δυνητική απήχηση, με θετική ή ενδιαφέρουσα στάση από περίπου 31% των ερωτώμενων. Το υπό ίδρυση κόμμα του Αλέξη Τσίπρα κινείται στο 19%, ενώ η πρωτοβουλία του Αντώνη Σαμαρά εμφανίζει χαμηλότερη αποδοχή, γύρω στο 10%. Αυτές οι κινήσεις αναδιατάσσουν τον χώρο της κεντροαριστεράς και της ευρύτερης αντιπολίτευσης, χωρίς όμως να συγκροτούν ακόμη συνεκτικό εναλλακτικό μπλοκ εξουσίας.
Στο κέντρο της δίνης βρίσκεται το ΠΑΣΟΚ. Ενόψει του συνεδρίου στα τέλη Μαρτίου, η ηγεσία του Νίκου Ανδρουλάκη δέχεται ολοένα πιο αιχμηρή εσωκομματική κριτική, με στελέχη όπως ο Χάρης Δούκας και ο Παύλος Γερουλάνος να θέτουν, με διαφορετικό τόνο αλλά κοινή ανησυχία, ζήτημα στρατηγικής και κατεύθυνσης. Ο Δούκας μιλά ευθέως για αποτυχία της μέχρι τώρα στρατηγικής και ζητά καθαρή δέσμευση σε προοδευτική διακυβέρνηση με πρωταγωνιστή το ΠΑΣΟΚ, χωρίς «ναι μεν, αλλά». Ο Γερουλάνος, πιο θεσμικός, υπογραμμίζει την κρισιμότητα του επόμενου διμήνου έως το Πάσχα, αφήνοντας να εννοηθεί ότι το παράθυρο για ουσιαστική ανασύνταξη κλείνει γρήγορα.
Η «προοδευτική αντιπολίτευση» χωρίς σχέδιο
Παράλληλα, ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει σε κατάσταση αναμονής και εσωτερικής αναταραχής, υπό τη σκιά των σχεδίων του Αλέξη Τσίπρα και την εμφάνιση της Μαρίας Καρυστιανού, που φαίνεται να αντλεί ψηφοφόρους από τον ίδιο χώρο. Στη Νέα Αριστερά, το συνέδριο καλείται να λύσει τον χρόνιο δυϊσμό Χαρίτση – Σακελλαρίδη, με τον Αλέξη Χαρίτση να εισηγείται ανοιχτότητα σε διαλόγους και συνεργασίες, συμπεριλαμβανομένης μιας προσπάθειας «μετατόπισης προς τα αριστερά» κομμάτων όπως το ΠΑΣΟΚ.
Το αποτέλεσμα είναι ένα αντιπολιτευτικό μωσαϊκό χωρίς κεντρικό σχέδιο. Οι προσωπικές πρωτοβουλίες, οι μικροηγεμονισμοί και οι υπόσχεσεις για «νικηφόρες στρατηγικές» δεν έχουν ακόμη μεταφραστεί σε συνεκτικό αφήγημα για τη χώρα. Έτσι, το αίτημα της κοινωνίας για αλλαγή μένει πολιτικά ορφανό, επιτρέποντας στη Νέα Δημοκρατία να διατηρεί την πρωτοκαθεδρία όχι λόγω επιδόσεων, αλλά λόγω απουσίας αξιόπιστης εναλλακτικής.
Σχόλιο SBCTV.gr: Το πραγματικό διακύβευμα για την αντιπολίτευση δεν είναι ποιος θα κυριαρχήσει στον μικρόκοσμο της κεντροαριστεράς, αλλά ποιος θα μπορέσει να αρθρώσει ένα σοβαρό, κοστολογημένο και θεσμικά πειστικό σχέδιο διακυβέρνησης. Αν ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και τα νέα σχήματα συνεχίσουν να λειτουργούν ως άθροισμα προσωπικών φιλοδοξιών, το αίτημα για πολιτική αλλαγή θα παραμένει στα γκάλοπ, αλλά όχι στις κάλπες – προς όφελος μιας φθαρμένης, αλλά ακόμη κυρίαρχης Νέας Δημοκρατίας.
#ΠΑΣΟΚ #αντιπολίτευση #δημοσκοπήσεις #ΝΔ #πολιτική