Καλώς ήρθατε κ. Κουτσούμπα,
Καλώς σας βρήκα
Χαιρόμαστε που είστε μαζί μας και θέλω να ξεκινήσω από το μεγάλο θέμα που έχει συγκλονίσει το πανελλήνιο, των ιστορικών ντοκουμέντων από την μαζική εκτέλεση 200 αγωνιστών Κομμουνιστών στην Καισαριανή, την Πρωτομαγιά του ‘44 από τους Ναζί. Είναι μια ιστορία που πολλοί Έλληνες δεν την ήξεραν, και τώρα μαθαίνουμε πολλά, αλλά κυρίως κ. Κουτσούμπα, αυτό που εμένα με έχει συγκλονίσει, και όλους τους Έλληνες, είναι το σθένος αυτών των ανθρώπων. Πάνε στην εκτέλεση με υψωμένη τη γροθιά, με χαμόγελο όχι με σκυμμένα κεφάλια, σαν να καμαρώνουν που εκτελούνται. Και μάθαμε ότι ήταν φυλακή από το ‘36-’37, στην Ακροναυπλία εξορία. Και κυρίως τον Σουκατζίδη, τον διερμηνέα, που τον έκανε και πρωταγωνιστή στην ταινία του ο Παντελής Βούλγαρης στο “Τελευταίο σημείωμα”, που του είπαν οι Γερμανοί “έλα να σε σώσουμε” και λέει “Όχι, εγώ θα πάω με τους δικούς μου”.
Όντως, έχετε δίκιο, απόλυτα. Είναι συγκλονιστικά τα ντοκουμέντα αυτά. Πρόκειται για μεγάλης αξίας ιστορικά ντοκουμέντα που θα πρέπει να διδάσκονται. Όχι μόνο να συντηρούν την ιστορική μνήμη του λαού μας, της Ελλάδας, αλλά να διδάσκονται και σε όλα τα σχολεία, από τα νηπιαγωγεία, τα δημοτικά, τα γυμνάσια και τα λύκεια μέχρι τα πανεπιστήμια. Και να επισκέπτονται τέτοιες εκθέσεις – μουσεία όπου εκτίθενται και προσωπικά αντικείμενα των διωκόμενων, των εκτελεσμένων αλλά και άλλα, όπως είναι αυτές οι φωτογραφίες, που πρέπει να ανακτηθούν. Γι’ αυτό εμείς είπαμε από την πρώτη στιγμή ότι ανήκουν στον ελληνικό λαό.
Γιατί όχι και στα βιβλία της Ιστορίας κ. Κουτσούμπα;
Και στα βιβλία της Ιστορίας, μόνο που πρέπει, να λέγεται ολόκληρη η αλήθεια και όχι η μισή αλήθεια που λένε.
Ποια είναι αυτή που δεν λένε;
Δεν λένε ότι είναι κομμουνιστές, για παράδειγμα, κάποιοι το αποκρύβουν. Γιατί;
Αυτό είναι μια πραγματικότητα, εμείς από τη πρώτη στιγμή το λέμε, όταν ο Χρήστος ο Παναγιωτόπουλος επέλεξε την Κυριακή να το παίξουμε πρώτο θέμα στο κεντρικό, λέει να το πούμε ότι ήταν κομμουνιστές. Αφού είναι η πραγματικότητα.
Η ίδια η στρατιωτική διοίκηση των χιτλερικών τότε, των Ναζί, στη διαταγή της για την εκτέλεση των 200, λέει να πάρετε 200 κομμουνιστές από το Χαϊδάρι, από το Μπλοκ 15 του Χαϊδαρίου και από τον συγκεκριμένο θάλαμο που ήταν οι 200.
Και τα καρέ που βλέπουμε τα φωτογραφικά από το Χαϊδάρι είναι…
Μιλάει για κομμουνιστές, γι αυτή την ιδιότητα. Δεν μπορεί τώρα κάποιοι να λένε γενικά όχι ήταν πατριώτες, ήταν Έλληνες. Βεβαίως, Έλληνες ήτανε, πατριώτες ήτανε, αγωνιστές ήτανε, αλλά ήταν κομμουνιστές.
κ. Κουτσούμπα δεν επιλέχθηκαν τυχαία, υπάρχει ανακοίνωση των Γερμανών όταν έστησαν ενέδρα και σκότωσαν τον Γερμανό υποστράτηγο στους Μολάους, βγαίνει η ανακοίνωση και λέει εμείς σε αντίποινα πάμε στο απόσπασμα 200 κομμουνιστές από το Χαϊδάρι στην Καισαριανή να τους εκτελέσουμε την Πρωτομαγιά.
Μα αυτό είναι, αυτοί βρέθηκαν στο εκτελεστικό απόσπασμα ακριβώς γιατί είχαν συλληφθεί ως μέλη και στελέχη του ΚΚΕ.
Από το 1936-1937.
Ναι, από το 1936, από τη δικτατορία του Μεταξά. Η δικτατορία του Μεταξά τους παρέδωσε στους Γερμανούς κατακτητές, όταν έγινε η κατοχή στην Ελλάδα, πέρασαν από στρατόπεδα συγκέντρωσης, από βασανιστήρια, από τη Γκεστάπο, από φυλακές και βρέθηκαν στο Χαϊδάρι και βεβαίως τελικά στο σκοπευτήριο της Καισαριανής, όπου εκτελέσθηκαν ως κομμουνιστές.
Αυτοί δεν βγήκαν και δεν γλίτωσαν το τομάρι τους -όπως λένε κάποιοι άλλοι ότι έπρεπε να κάνουν- ακριβώς γιατί δεν υπέγραφαν δήλωση μετάνοιας. Και η δήλωση μετάνοιας τότε ισοδυναμούσε ότι έπαιρνες από τη φυλακή, από την εξορία, απολυτήριο. Έβγαινες έξω, ήσουνα ελεύθερος δηλαδή. Ήθελαν να υποστηρίξουν ότι εμείς εδώ δεν υπογράφουμε δήλωση αποκήρυξης του ΚΚΕ. Άρα, η ιστορική αλήθεια πρέπει να λέγεται ολόκληρη.
Εάν δεν ξέρεις ότι αυτό που βλέπεις εκεί είναι η διαδρομή του μελλοθανάτου που δεν έχει γυρισμό και δεις μόνο τα πρόσωπά τους, δεν μπορείς να καταλάβεις ότι αυτούς τους ανθρώπους πάνε να τους σκοτώσουν. Είναι σαν να βλέπεις πρόσωπα τα οποία περνάνε από κάπου, από κάποιο διάδρομο. Αν δεν δεις, αν δεν ξέρεις την ιστορία, δεν σου πάει το μυαλό σου ότι αυτό τον άνθρωπο σε λίγο θα τον σκοτώσουν.
Αυτό δείχνει ότι αυτό μπορούν να το κάνουν -τέτοια στάση, δηλαδή ηρωική, παλικαρίσια, με καθαρό βλέμμα, με χαμόγελο, με τραγούδι, όπως βλέπουμε στη φωτογραφία που μόλις δείξατε- άνθρωποι οι οποίοι έχουν ανώτερα ιδανικά. Είναι πεισμένοι για το δίκιο τους, είναι διαπαιδαγωγημένοι να υπηρετούν τον λαό, να θυσιάζουν και το ανώτερο αγαθό που είναι για κάθε άνθρωπο η ίδια η ζωή του, προκειμένου να ξημερώσουν καλύτερες μέρες για τη λευτεριά τότε της πατρίδας, για να ζήσει ο εργαζόμενος λαός με ευημερία, με ευτυχία και με ελευθερία και σε μια νέα κοινωνία.
Με μια κουβέντα, κλείνοντας το θέμα, να σχολιάσετε αυτήν την αθλιότητα, ότι όταν βλέπαμε τις φωτογραφίες, είδαμε και διαλυμένο το μνημείο στη μνήμη αυτών των αγωνιστών κομμουνιστών. Το οποίο είχε στηθεί, έμαθα χθες, το 2005 επί προέδρου Παπούλια, πρωθυπουργού Καραμανλή και υπουργού Προκόπη Παυλόπουλου, τον Μάιο του 2005 και το οποίο το διέλυσαν. Ποιοι και γιατί, κ. Κουτσούμπα;
Ναι, δεν θα έλεγα οι γνωστοί-άγνωστοι.
Φασίστες.
Πρόκειται για φασιστοειδή, πρόκειται για τέτοια μορφώματα. Δυστυχώς, απόγονοι -δεν λέω φυσικοί σώνει και καλά, αν και υπάρχουν και τέτοιοι- των Ταγμάτων Ασφαλείας της Κατοχής, των συνεργατών των Γερμανών, αυτών που πάλι η στρατιωτική διοίκηση έλεγε τότε, εκτός από τους 200 εκτελεσμένους κομμουνιστές και τους 100 μετά από μια βδομάδα. Και άλλοι 100 κομμουνιστές εκτελέστηκαν, σκοτώθηκαν από συνεργαζόμενους με τους ναζί στη Λακωνία. Δηλαδή δείχνει αυτή τη συνεργασία. Εκτέλεσαν αυτοί οι “Έλληνες” συνεργάτες των Γερμανών, οι δωσίλογοι της Κατοχής, κομμουνιστές επίσης στη Λακωνία, άλλα 100 άτομα.
Ναι, είναι και συν 100 βέβαια, στην ίδια ανακοίνωση.
Και τους έλεγαν “μπράβο, έχουμε συνεργάτες εδώ”. Αυτοί δυστυχώς είναι οι πολιτικοί απόγονοι σήμερα, οι χρυσαυγίτες, άλλες φασιστικές ομάδες και οργανώσεις που δυστυχώς δηλητηριάζουν τη νεολαία μας και πρέπει να το δούμε, γιατί έρχονται συνέχεια καταγγελίες από γονείς, από εκπαιδευτικούς, από σχολεία της Αττικής, αλλά και της υπόλοιπης Ελλάδας, ότι κάνουν ύπουλη δουλειά, μαζεύουν τα παιδιά σε σπίτια, τους μιλάνε λέγοντάς τους ψέματα, τάζοντας διάφορα και μετά τα στέλνουν για να γράφουν συνθήματα με τις σβάστικες ή με αντικομμουνιστικά ή άλλα τέτοια φασιστικά συνθήματα.
Δηλητηριάζουν τη νεολαία μας και πρέπει να γίνει μεγάλη εκστρατεία, πιστεύω, και από όλο το δημόσιο σύστημα παιδείας σε όλες τις βαθμίδες του, έτσι ώστε αυτά τα ζητήματα να τα ξέρει η νεολαία, να γνωρίζει την ιστορική αλήθεια, την πραγματικότητα και να μπορεί να αντιστέκεται, να έχει αντισώματα σε αυτή τη δράση φασιστοειδών ή άλλων τέτοιων που δηλητηριάζουν την πολιτική ζωή του τόπου.
Θέλω να πάμε στην επικαιρότητα και να ξεκινήσουμε από κάτι που σχολιάζαμε πριν και βλέπαμε ζωντανά με τη Μίνα. Σύνδεση με τα Τρίκαλα, Βιολάντα. Πέντε νεκρές εργαζόμενες γυναίκες, εγκληματικές παραλήψεις χωρίς κανέναν έλεγχο πάρα πολλά χρόνια από τον ιδιοκτήτη που κατηγορείται για ανθρωποκτονία από αμέλεια. Πάει χθες να απολογηθεί και τον αποθεώνουν εργαζόμενοι. Ήταν 100-150 και βγάζουν και ανακοίνωση χτες το βράδυ και λένε “μπράβο στον άνθρωπο αυτό, που στάθηκε δίπλα μας”. Πριν από λίγο μάθαμε ότι το Εργατικό Κέντρο είπε ότι δεν είναι έτσι, κάποιοι τους βάλανε και συγγενείς του ιδιοκτήτη και φίλοι. Αυτό είναι μια εικόνα εξοργιστική, είδαμε να αποθεώνεται ένας άνθρωπος που την ίδια ώρα καταγγέλλεται ότι του έλεγαν πέντε μήνες “έρχεται, θα σκάσει” και έκλεινε τα αυτιά του. Το σχόλιο σας…
Και οι ίδιοι αυτοί μπορεί, κ. Κουτσούμπα, να είχαν πάει και στις κηδείες των συναδέλφων τους, ξέρετε.
Και για αυτό, και για τη στάση αυτών των ανθρώπων και για τις εγκληματικές παραλείψεις συνολικά.
Καταρχάς, μιλάμε για εγκληματική ασυδοσία της συγκεκριμένης εργοδοσίας, αλλά δυστυχώς υπάρχουν και άλλα τέτοια και για άλλες επιχειρήσεις που έχει κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου το εργατικό κίνημα, τα σωματεία, τα Εργατικά Κέντρα, οι Ομοσπονδίες, αλλά δυστυχώς δεν ακούνε οι υπεύθυνοι, οι κυβερνώντες. Ο κρατικός μηχανισμός, αν θέλετε και η Περιφέρεια, η οποία Περιφέρεια Θεσσαλίας πριν λίγα χρόνια όχι μόνο δεν έκανε ελέγχους, αλλά χρηματοδότησε και από προγράμματα τον συγκεκριμένο εργοδότη για την αναβάθμιση της επένδυσής του εκεί, χωρίς να στείλει ελέγχους, παρότι υπήρχαν τα καμπανάκια και από τους εργαζόμενους και από το Εργατικό Κέντρο που είχε προειδοποιήσει, παρότι δεν το άφηνε η εργοδοσία να μπει μέσα στο χώρο για να κάνει έλεγχο.
Ούτε καν εκλογές δεν τους άφηνε να κάνουν.
Ούτε εκλογές δεν τους άφηνε να κάνουν. Άρα, λοιπόν, έχετε δίκιο. Έχετε δει αυτό που έλεγε σήμερα η ανακοίνωση του ΠΑΜΕ, που μου άρεσε πάρα πολύ, του Μαξίμ Γκόργκι, ότι όσο αντιπαθής μου είναι ο εργοδότης που προχωράει σε τέτοια εγκλήματα, αλλά τόσο μου είναι αντιπαθής και ο δούλος. Εδώ πρέπει να σκεφτούμε πάρα πολύ καλά. Φυσικά έχει απόλυτο δίκιο το Εργατικό Κέντρο γιατί από ότι επικοινώνησα και εγώ αμέσως, γιατί σοκαρίστηκα όταν είδα αυτή την εικόνα, κάποιων που παρουσιαζόταν από κάποια κανάλια ότι ήταν όλοι οι εργαζόμενοι. Δεν ήταν όλοι, ήταν ελάχιστοι εργαζόμενοι, μεμπτό και αυτό βεβαίως. Δεν γίνεται να τον δικαιολογήσεις αυτόν τον άνθρωπο. Δικαιολογείται ότι θέλει το μεροκάματο του, αλλά δεν καταλαβαίνει ότι του παίρνουν τη ζωή; Χειροκροτείς έναν που σου δίνει ένα μεροκάματο, κάποια ψίχουλα αυτό είναι το μεροκάματο και σε αυτή την επιχείρηση, αλλά την ίδια ώρα σου παίρνει τη ζωή. Γιατί θα μπορούσε να είναι και ο ίδιος εκεί εκείνη την ώρα και να έχει βάρδια.
Αυτό δείχνει πάντως και σε τι κατάσταση είναι ο Έλληνας εργαζόμενος κ. Κουτσούμπα; Δηλαδή όταν φτάνει ο εργαζόμενος το 2026 να πρέπει να χειροκροτήσει τον εργοστασιάρχη, με πέντε νεκρές γυναίκες, σημαίνει κάτι για το που είναι αυτή τη στιγμή ο εργαζόμενος;
Σύμφωνοι, αλλά ξέρετε η πλειοψηφία των εργαζομένων δεν είναι αυτή η μικρή μειοψηφία εκεί, που υποχωρεί και έχει δουλική συμπεριφορά απέναντι σε έναν εγκληματία εργοδότη και σε άλλους υπεύθυνους. Η πλειοψηφία των εργαζομένων σηκώνεται, αντιστέκεται, παλεύει, καταγγέλλει αυτά τα γεγονότα. Εμείς το ξέρουμε πάρα πολύ καλά, γιατί ξέρετε ότι έχουμε και δυνάμεις μέσα στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, που παλεύουμε γι αυτά τα ζητήματα και ανταποκρίνονται οι εργαζόμενοι. Εμείς δίνουμε το χέρι σε όποιον σηκώνεται.
Πάμε σε δύο ακόμα θέματα της επικαιρότητας πριν φτάσουμε στο πολιτικό σκηνικό που περιμένω μεγάλο ενδιαφέρον τις απαντήσεις σας. Τέμπη: Βλέπαμε νωρίτερα τον νέο πρόεδρο του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων, τον κ. Ασλανίδη, να μιλάει για εμπαιγμό, να λέει ότι μας κοροϊδεύουν. Ο ίδιος είναι ο πρώτος που ζήτησε εκταφή της σορού του παιδιού του, του γιου του για να μάθει από τι πέθανε στα Τέμπη. Και η προϊσταμένη της εισαγγελίας λέει γρήγορα γρήγορα να κάνουμε τις εκταφές να τελειώνουμε. Οι ίδιοι λένε: “δεν γίνεται γρήγορα, αν δεν πάνε σε κέντρο του εξωτερικού δεν θα μάθουμε ποτέ από ότι πέθαναν τα παιδιά μας”.
Δυστυχώς, είναι ένα έγκλημα που συνεχίζεται διαχρονικά εδώ και τρία χρόνια, κάθε μέρα. Θυμόσαστε ότι εγώ είχα πάει επίσης από την πρώτη μέρα, όπως και άλλοι φυσικά, από άλλα πολιτικά κόμματα. Η δήλωση όμως που είχαμε κάνει ήταν ότι υπάρχουν στοιχεία και προσπάθεια απόκρυψης, για να κλείσει το έγκλημα αυτό, να μην αποκαλυφθούν ούτε οι πραγματικές αιτίες, ούτε η πραγματικοί ένοχοι. Και αυτό συνεχίζεται. Θέλουν να κρύψουν τις τεράστιες ευθύνες τους. Πρώτον, θέλουν να κρύψουν όλη την πολιτική αυτών των κυβερνήσεων, που με κατεύθυνση της ΕΕ, οδήγησε σε απελευθέρωση, κατάτμηση του σιδηροδρόμου, στο να υπάρχει αυτή η κατάσταση που φτάσαμε στο σημείο για 12 λεπτά δύο τρένα να πηγαίνουν στην ίδια ράγα και να μην το βλέπει κανένας, να μην υπάρχουν μέτρα τα οποία προβλέπονταν. Θυμόσαστε επίσης πολύ καλά ότι στη Βουλή εμείς ως κοινοβουλευτική ομάδα είχαμε μιλήσει για έγκλημα που θα πρέπει να περιμένουμε στα τρένα, με την κατάσταση που επικρατεί, βάζοντας όλες αυτές τις παραμέτρους, γιατί μας το λέγανε οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, οι συνδικαλιστές. Είχαμε καταγγελίες, προειδοποιούσαμε τον υπουργό και ο υπουργός έβγαινε τότε και έλεγε “δεν ισχύουν αυτά, το ΚΚΕ πάλι κάνει καταγγελίες, πάλι λέει το ένα, πάλι κάνει το άλλο”. Βγήκε και απάντησε στον Χρήστο τον Κατσώτη, τον βουλευτή του κόμματος. Αυτά ισχύουν. Και βεβαίως αυτό θέλουν να κρύψουν. Γιατί θα μπορούσε να αποφευχθεί και αυτό το έγκλημα, αν παίρνονταν έγκαιρα μέτρα, φυσικά αν υπήρχε εντελώς διαφορετική πολιτική από την αρχή. Γιατί έχουν ευθύνη και έχουμε και ράμματα για τη γούνα των προηγούμενων απ’ αυτήν την κυβέρνηση, που έχουν και αυτοί ευθύνες που προσπαθούν τώρα να τις αποσείσουν. Είναι διαχρονικό το έγκλημα. Και αυτό δυστυχώς συνεχίζουν να κάνουν και τώρα, με διάφορες αιτίες, με διάφορες αφορμές που δεν είναι η ουσία. Και βεβαίως, δυστυχώς, η δικαιοσύνη, η αστική δικαιοσύνη, παίζει ρόλο σε αυτό. Γιατί δυστυχώς διορίζονται και οι εισαγγελείς και οι ανώτατοι δικαστικοί από την εκάστοτε κυβέρνηση.
Υπόθεση Παναγόπουλου, μιλήσατε για συνδικαλιστική μαφία, μιλάμε για τα χρυσά επιδόματα για ανέργους που κάποια ή τα περισσότερα δεν έφτασαν στους στόχους, πήγαν σε τσέπες. Το τεκμήριο της αθωότητας υπάρχει για τον κ. Παναγόπουλο. Εσείς μιλήσατε για συνδικαλιστική μαφία και για λαδάκι.
Είπατε λαδάκι.
Πολύ λαδάκι κιόλας.
Από ποιους σε ποιους και γιατί;
Το είπα μάλλον με το υποκοριστικό του. Τενεκέδες λάδι, όχι λαδάκι απλώς, δε μιλάμε για μια κουταλίτσα λάδι. Όλα αυτά τα προγράμματα που δίνονταν, καταρχάς. Εμείς και πολιτικά το είχαμε αντιμετωπίσει αυτό στην αρχή, χωρίς να έχουμε κανένα στοιχείο τότε, όταν αποχωρήσαμε από το ΙΝΕ της ΓΣΕΕ το 2013, καταγγέλλοντας ότι αυτό είναι ένα εργαλείο, χρήματα που δίνονται για την εξαγορά, για τη χειραγώγηση των εργαζομένων. Δεν είναι ούτε κατάρτιση, ούτε επανειδίκευση, ούτε όλα αυτά τα φούμαρα που τα πουλάγανε για μεταξωτές κορδέλες. Και ότι αυτά είναι χρήματα του ελληνικού λαού, που έρχονται και που θα πρέπει να κατανέμονται ελεγχόμενα. Η κυρία Υπουργός, για παράδειγμα, όταν της θέσαμε το ερώτημα, πού πήγαν αυτά τα προγράμματα, τα χρήματα, σε ποιους δόθηκαν και εργοδότες και συνδικαλιστές, γιατί δίνονταν ταυτόχρονα και σε εργοδότες για να κάνουν την ίδια δουλειά της κατάρτισης και επανακατάρτισης ή δίνονταν επίσης και στη συνδικαλιστική μαφία της ηγεσίας της ΓΣΕΕ, με επικεφαλής τον Παναγόπουλο. Πώς αξιοποιήθηκαν, πώς ελέγχθηκαν μετά; Δόθηκαν εν μέρει ή δόθηκαν όλα αυτά τα χρήματα που έρχονταν από τα ευρωπαϊκά προγράμματα ή δίνατε εσείς από το κρατικό ταμείο; Δεν απάντησε σε κανένα από αυτά τα ερωτήματα. Ούτε στη Βουλή, ούτε αλλού. Βεβαίως έχει ευθύνη, γιατί αυτή η κυβέρνηση λέει ότι εγώ μιλούσα θεσμικά με τον κ. Παναγόπουλο και το ανέθετα. Ναι, αλλά η κυβέρνηση διόρισε τον κύριο Παναγόπουλο ως πρόεδρο αυτού του νομικού προσώπου που διαχειρίζεται αυτά τα κονδύλια.
Το λαδάκι γιατί χρειαζόταν, κ. Κουτσούμπα, αυτό πείτε μας. Το λαδάκι γιατί χρειαζόταν, οι τενεκέδες λάδι για την ακρίβεια;
Το λαδάκι χρειάζεται για να κρατάει ο κ. Παναγόπουλος υπό τον έλεγχό του συνδικαλιστές. Πώς μάζεψε, για παράδειγμα, προέδρους Εργατικών Κέντρων στη Βόρεια Ελλάδα τώρα πριν τις εκλογές;
Α, τα έπαιρνε για να λαδώνει. Από ποιους τα έπαιρνε; Ο Παναγόπουλος είναι απ’ το ΠΑΣΟΚ. Καταρχήν τίνος είναι ο Παναγόπουλος; Η κυβέρνηση τον υποστηρίζει ενώ το ΠΑΣΟΚ, που ήταν ΠΑΣΟΚ, λέει απεταξάμην Παναγόπουλο.
Γιατί έχουν αντιθέσεις μεταξύ τους, αλλά την ίδια πολιτική ακολουθούν και αυτοί. Γιατί και οι αντίπαλοι του κυρίου Παναγόπουλου, ως συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ, δεν είναι καλύτεροι.
Τώρα που έγινε αυτό κερδίσατε εσείς το Εργατικό Κέντρο, κέρδισε το ΚΚΕ το Εργατικό Κέντρο Αθήνας.
Το μεγαλύτερο Εργατικό Κέντρο της χώρας, την Κυριακή βγήκαν τα αποτελέσματα. 34% πήραν οι συνδικαλιστικές δυνάμεις που υποστήριζε το ΚΚΕ, 15% πήρε ο κύριος Παναγόπουλος της μίας ΠΑΣΚΕ και ο άλλος πήρε 10% της ΠΑΣΚΕ. Και ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε ένα 13% επίσης. Και η ΔΑΚΕ αντίστοιχα της ΝΔ, διασπασμένη κι αυτή, πήρε 13% και 9% αντίστοιχα.
Μετά το λάδι και τους τενεκέδες, ξέρετε, έρχονται και τα χρυσά κουτάλια και πιρούνια.
Και κάτι βραχιολάκια έρχονται μετά όμως.
Αυτοί όλοι, οι Παναγόπουλοι και Σία, τρώνε με χρυσά κουτάλια και πιρούνια. Ο λαός δεν τρώει. Ούτε από την ΕΕ, τότε που μας τάζανε ότι αν μπούμε θα τρώμε με χρυσά κουτάλια, ούτε από εδώ από τους Έλληνες εργοδότες, που επίσης χρηματοδοτούνται και από τέτοια ευρωπαϊκά προγράμματα και λαδώνουν και αυτοί συνδικαλιστές.
Πάμε στο πολιτικό σκηνικό. Εσείς σε ποιο καράβι θα μπείτε; Έχω μπερδευτεί με τα καράβια. Στα πανιά που ανοίγει ο Τσίπρας για την Ιθάκη, στο καράβι που θα μείνει ακυβέρνητο αν δεν έχουμε αυτοδύναμη ΝΔ.
Ο Τσίπρας ακόμα δεν ξέρει που είναι η “Πηνελόπη” του και αν θα τη βρει εκεί. Δεν ξέρω τι θέλει να κάνει στην Ιθάκη. Με όλους τους μνηστήρες που έχει εκεί και τη διεκδικούν.
Ενδιαφέρον αυτό πολύ. Η Πηνελόπη του λέτε να λείπει δηλαδή.
Για την Ιθάκη μιλάμε και μου θυμίζει λίγο την Οδύσσεια. Δεν ξέρω να πέρασε και μεγάλη Οδύσσεια ο κ. Τσίπρας αυτά τα χρόνια εδώ που τα λέμε. Προσωπική Οδύσσεια για τη μετάλλαξη του, που λένε κάποιοι, εμείς δεν το θεωρούμε. Εμείς θεωρούμε ότι ήταν αποφασισμένος από τότε και στόχευε, απλά ήθελε να κινήσει μαζί του δυνάμεις εργατικές, λαϊκές, γνήσιες ριζοσπαστικές πραγματικά, που πίστευαν σε ένα διαφορετικό πρόγραμμα, σε μια διαφορετική κοινωνία, να τους εγκλωβίσει στο ΣΥΡΙΖΑ και στην πολιτική του και μετά να κάνει σταδιακά τις αλλαγές, δικαιολογούμενος ότι δήθεν πιέστηκε και δεν μπορούσε, “τι να κάνει”, έσωσε κι αυτός την Ελλάδα.
Ο κ. Τσίπρας, λέει ότι εμένα με έπνιγε ο ΣΥΡΙΖΑ, έφυγα και “ανοίγω πανιά για την Ιθάκη μου”. Ο ΣΥΡΙΖΑ λέει πάμε να βρούμε τον Τσίπρα. Ο Τσίπρας δεν ξέρουμε αν τους θέλει. Το ΠΑΣΟΚ λέει να συνεργαστούμε ευρύτερα, να μιλήσουμε με το προοδευτικό χώρο. Η Νέα Αριστερά είναι στα δύο. Εσείς όλο αυτό το παζλ, που δεν μπορούν απ’ ότι καταλαβαίνω προς το παρόν να συνεννοηθούν, τι ρόλο έχετε; Μιλάμε για την αριστερά, τις ευρύτερες δυνάμεις της αριστεράς. Εσείς;
Να σας πω ότι αυτό που γενικότερα ονομάζουμε σοσιαλδημοκρατία, αυτό που ονομάζουμε κεντροαριστερά, αν θέλετε, αριστερά, ξέρω γώ, γιαλαντζί αριστερά, που τη λέμε εμείς και λοιπά ή κέντρο και λοιπά…
Ποιος είναι η γιαλαντζί αριστερά; Ο Τσίπρας, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι γιαλατζί αριστερά;
Ε, ναι, γιαλατζί αριστερά. Παραδοσιακά το λέγαμε αυτό. Αυτό το λέω από τότε που εμφανίστηκε στο πολιτικό προσκήνιο ο ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα αποδείχτηκε πλέον. Αλλά λέω, όλη αυτή η σοσιαλδημοκρατία έχει στρατηγικό αδιέξοδο. Δυστυχώς εκεί οφείλονται και τα αδιέξοδά της και το ότι δεν μπορεί να ανακάμψει είτε με τον Ανδρουλάκη είτε με τον Τσίπρα είτε με άλλους Φάμελλο, Χαρίτση, Βαρουφάκη, οποιονδήποτε άλλο. Η σοσιαλδημοκρατία, λοιπόν, έχει στρατηγικό αδιέξοδο, γιατί πρώτον είναι πολύ νωπή η μνήμη όταν κυβέρνησε. Και παλιότερα με τον Γιώργο Παπανδρέου με αρνητικά πεπραγμένα και μετά με τον Τσίπρα. Είναι νωπό αυτό στον ελληνικό λαό, δεν είναι πάρα πολύ μακριά. Έχει κακή εμπειρία και συνεχίζει αυτό. Επίσης, έχει το πρόβλημα η σοσιαλδημοκρατία ότι σε έναν κόσμο που φλέγεται, σε έναν κόσμο με ανταγωνισμούς, με αντιθέσεις, με οικονομικές κρίσεις και προβλήματα, δεν μπορεί να κάνει ούτε εκείνη την παλιά -αν θέλετε – κοινωνική, ας το πούμε έτσι τέλος πάντων, καλύτερη κοινωνική πολιτική, αναδιανεμητική προς τον λαό σε εργαζόμενα, φτωχά, λαϊκά στρώματα, γιατί είναι τέτοιες οι συγκυρίες και διεθνώς και στην Ελλάδα. Δεν μπορεί να το κάνει αυτό. Οπότε στρατηγικά, δημοσιονομικά, οικονομικά, πολιτικά ταυτίζεται όλο και περισσότερο με τις λεγόμενες φιλελεύθερες, νεοφιλελεύθερες δυνάμεις, αυτό, τέλος πάντων, που εκφράζει ένας δεξιός, κεντροδεξιός και λοιπά χώρος. Άρα, λοιπόν, εκεί βρίσκεται το στρατηγικό πρόβλημα. Γι’ αυτό και ο Τσίπρας δεν μπορεί.
Το καταλαβαίνω αυτό που λέτε, η ερώτηση μου είναι πρακτικά, ο Τσίπρας μπορεί να ηγηθεί ενός ευρύτερου μετώπου απέναντι στην κυβέρνηση; Γιατί αυτό καταλαβαίνω ότι είναι ο στόχος.
Δεν βλέπω ότι έχει πολλές προοπτικές. Δηλαδή αυτό που μπορεί να συσπειρώσει σήμερα, κατά την εκτίμησή μου, ο κ. Τσίπρας είναι να πάρει κάποιο τμήμα από τον τωρινό ΣΥΡΙΖΑ, από τη Νέα Αριστερά, ίσως κάποια κομμάτια από το ΜέΡΑ25 και κάποιους άλλους που βρίσκονται εκεί, από την κ. Κωνσταντοπούλου και την Πλεύση Ελευθερίας κάποια επίσης κομμάτια. Από το ΠΑΣΟΚ δε βλέπω να παίρνει και πολλά. Άρα μιλάμε για ένα κόμμα συρρικνωμένο. Και μάλιστα το βλέπουμε και από τις συγκεντρώσεις, γιατί εμείς ξέρετε έχουμε Κομματικές Οργανώσεις, δεν παρακολουθούμε και πολύ στενά βέβαια τι λέει ο κ. Τσίπρας, γιατί επαναλαμβάνει την αρχική του ομιλία για την Ιθάκη σε όλες αυτές τις συγκεντρώσεις που πάει. Δεν λέει και τίποτα καινούριο. Άντε μπορεί να σχολιάζει λίγο την πολιτική επικαιρότητα, όπως κάνουν άλλωστε όλοι. Εκεί η σύνθεση αυτού του ακροατηρίου, εκτός από το ότι είναι άμαζες δεν είναι μαζικές – φαντάζομαι ούτε ο ίδιος θα το ‘θελε να καταντάει σε αυτή την κατάσταση- αλλά είναι και μεγάλης ηλικίας στη σύνθεσή τους.
Πω πω, το ρίξατε το καρφί σας. Μόνο καρφί…
Όχι, δεν είναι καρφί. Λέω αυτό που πιστεύω ειλικρινά.
Ανδρουλάκης που λέει πρώτος μια ψήφο διαφορά. Εγώ δεν συζητώ για τίποτα άλλο. Αυτό είναι ο στόχος. Μπορεί;
Ε, καλά δεν μπορεί, γιατί είναι αντίστοιχος του κ. Τσίπρα, σε έναν άλλο χώρο βέβαια, με πολλά προβλήματα και αντιθέσεις. Οι μισοί, για παράδειγμα, από τον κ. Ανδρουλάκη και το κόμμα του είναι έτοιμοι να πάνε με τη ΝΔ.
Οι μισοί του Ανδρουλάκη θέλουν να πάνε με τη ΝΔ; Εδώ λένε να υπογράψουν να μην πάει κανένας με τη ΝΔ.
Βέβαια, ξέρετε τι υπάρχει και πιστεύω ότι θα γίνει. Ο όρος τους θα είναι μόνο να αλλάξει ο κύριος Κυριάκος Μητσοτάκης από πρωθυπουργός.
Και εντάξει ας φύγει, ας πάει όπου θέλει αυτός, αλλά το θέμα είναι ότι η πολιτική θα μείνει ίδια. Θα είναι κάποιος πρόεδρος της κυβέρνησης, κάποιος πρωθυπουργός, ένας άλλος της Νέας Δημοκρατίας, ο οποίος θα έχει την ίδια πολιτική.
Ο οποίος; Βλέπετε ποιος θα είναι;
Είναι διάφοροι δελφίνοι, θα δούμε, θα το αποφασίσει η ίδια η Νέα Δημοκρατία ή και η συμφωνία που θα γίνει ανάμεσα σε αυτές τις δυνάμεις. Δηλαδή και ο κύριος Ανδρουλάκης το σκέφτεται αυτό και πολύ περισσότερο οι άλλοι του ΠΑΣΟΚ, Διαμαντοπούλου, Γερουλάνος και άλλοι. Ο κύριος Τσίπρας το σκέφτεται αυτό και κάποιοι επίσης από τον ΣΥΡΙΖΑ. Η κ. Κωνταντοπούλου λέει ότι χωρίς Μητσοτάκη μπορεί να κάνουμε κυβέρνηση ειδικού σκοπού.
Άρα λέτε αυτή να είναι η λύση στο ακυβέρνητο καράβι;
Βεβαίως και ο Βελόπουλος ακόμα. Δηλαδή αυτά είναι κόμματα που έχουν ίδια πολιτική, ίδια στρατηγική και μην μας μπερδεύει τώρα, αν φωνάζουν στη Βουλή ή κάνουν αντιπαράθεση ο ένας με τον άλλον και μάλιστα πάλι στρεφόμενοι σε συγκεκριμένα πρόσωπα.
Εδώ τους είχαμε όλους εδώ, τον κ. Ανδρουλάκη, τον κ. Βελόπουλο, τον κ. Φάμελλο οι οποίοι λένε εμείς αποκλείεται με το Μητσοτάκη. Καμία περίπτωση με τη Νέα Δημοκρατία.
Ναι. Με το Μητσοτάκη λένε καμία περίπτωση, αλλά με τη Νέα Δημοκρατία ναι, επειδή και μέσα στη Νέα Δημοκρατία υπάρχει έντονο κλίμα “άντε να τελειώνεις αρκετά κυβέρνησες, φύγε από εδώ, μας έχεις πάει και λίγο στα βράχια ως κόμμα”. Αυτή είναι η γενική αντίληψη που έχω εγώ τουλάχιστον και προσλαμβάνω από τους βουλευτές της ΝΔ, αλλά και από τον περίγυρο της ΝΔ. Ετοιμάζονται και οι ίδιοι να του πουν “κάτσε στην άκρη, παραμέρισε” για να διευκολύνουμε και το φτιάξιμο μιας νέας κυβέρνησης από όλους αυτούς που σας ανέφερα και πιθανόν άλλους πρόθυμους. Εκεί είναι το ζήτημα.
Καρυστιανού; Για την κ. Καρυστιανού δεν μας είπατε τίποτα, που την είχαμε και εδώ και έχει γίνει τόση συζήτηση.
Δεν με ρωτήσατε. Εγώ δεν έχω πρόβλημα να πω.
Καλά, ούτε για τον κ. Βελόπουλο σας ρωτήσαμε. Τη βλέπετε να παίζει ρόλο;
Κοιτάξτε, είναι διαφορετικό πράγμα, όταν είσαι μια αγωνιζόμενη μάνα που έχασε το παιδί της σε αυτή την τραγωδία, σε αυτό το έγκλημα των Τεμπών, να παλεύεις για τη δικαίωση και ως πρόεδρος τότε του Συλλόγου, πράγμα που το συνεχίζουν οι υπόλοιποι τώρα που έχουν μείνει στο Σύλλογο, οι γονείς, σταθερά σε αυτόν τον δρόμο για τη δικαίωση των παιδιών τους και όλων των θυμάτων των Τεμπών. Και άλλο πράγμα, να βγαίνεις στην πολιτική σκηνή, να θέλεις να μπεις και να ηγηθείς μάλιστα ενός νέου πολιτικού κόμματος. Εδώ δεν θέλει μόνο να λες “θέλω τη δικαίωση για το παιδί μου” και να αποκαλυφθεί το έγκλημα των Τεμπών, που άλλωστε το λένε και πολύ περισσότεροι άνθρωποι, περισσότερα κόμματα, αν όχι όλα, αλλά είναι και τι λες για όλα τα ζητήματα. Δηλαδή και για την εξωτερική πολιτική και άλλα.
Τη ρωτήσαμε, θα είσαι αριστερή ή δεξιά στο κεντρικό, θα είσαι με τους πολίτες. Θα είμαι δίπλα στους πολίτες είπε.
Δεν νομίζω ότι και η ίδια ξέρει ακριβώς τι θέλει. Πάντως εγώ αυτό που μπορώ να εκτιμήσω, γιατί την άκουσα και στην εκπομπή εδώ στο Open όταν ήταν και σε άλλες εκπομπές, για όσα ζητήματα έχει μιλήσει για πολιτικά ζητήματα ή και για ζητήματα της πολιτικής επικαιρότητας, μιλάμε για σκοταδισμό, αυτό θυμίζει ως αρχηγός κόμματος. Έχει και σημασία και ποιους θα έχει συνεργάτες. Μέχρι στιγμής “πάρε τον έναν και χτύπα τον άλλον” είναι αυτοί που έχουν εμφανιστεί, ως συνεργάτες ή αυτά που διαβάζουμε. Θα δούμε τι θα γίνει. Θυμίζει λίγο ΝΙΚΗ, θυμίζει λίγο Λατινοπούλου, θυμίζει λίγο Βελόπουλο, θυμίζει λίγο Ζωή Κωνσταντοπούλου στα καταγγελτικά και τα υπόλοιπα αυτά ζητήματα που όλοι της φταίνε και αυτή είναι η μοναδική και γνήσια εκπρόσωπός τους και πάει λέγοντας. Κι αυτή πάλι δε βλέπω ότι έχει πολλή δυνατότητα να μιλήσει στους εργαζόμενους, στον λαό για τα πραγματικά προβλήματα που απασχολούν αυτή την κοινωνία.
Λοιπόν, επειδή πρέπει να κλείσουμε, μακάρι να είχαμε άλλη μία ώρα γιατί η συζήτηση μαζί σας είναι εξαιρετική ανεξάρτητα αν κανείς συμφωνεί ή διαφωνεί με αυτά που λέτε, φαντάζομαι θα σηκώσετε πάλι σκόνη. Έχετε γίνει viral για κάποιες ατάκες που έχουν χαρακτηριστεί επικές. Έχετε πει “αλλά αυτοί είστε”, “πού τα βρήκατε αυτά τα φιντάνια”, “Παπαρατσένκο”. Αυτά σας έρχονται ξαφνικά, τα ετοιμάζετε; Ξέρω, αυτοί που σας ξέρουν λένε ότι έχετε τρομερό χιούμορ.
Δεν τα ετοιμάζω.
Είστε πάντα έτσι;
Ναι, όπως σήμερα εδώ.
Κοιτάξτε, σας έχουνε κάνει και λαμπάδες.
Νομίζω ότι ο αυθορμητισμός, όπως και το χιούμορ είναι στοιχείο ταυτόχρονα και της σοβαρότητας, αλλά και της πολιτικής ευθύνης που πρέπει να έχει κάποιος και να μην ξεπερνά τα όρια.
Έχει πολύ πέραση στη νεολαία αυτό πάντως κ. Κουτσούμπα.
Ε, δεν ξέρω, εγώ δεν το σκέφτηκα έτσι. Εγώ έτσι ήμουνα, έτσι είμαι και έτσι κάνω.