Στους κόλπους της κυβέρνησης, κάποιες αποφάσεις δεν ανακοινώνονται επίσημα. Απλώς εκτελούνται.
Και αυτό φαίνεται να συμβαίνει με την περίπτωση του Κώστα Καραμανλή. Σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες, ο πρώην πρωθυπουργός βρίσκεται στην τελική ευθεία της αποχώρησής του από την ενεργό πολιτική σκηνή. Το σενάριο που κερδίζει έδαφος: ούτε στη Βουλή, ούτε στα ψηφοδέλτια της επόμενης εκλογικής μάχης.
Η συνομιλία που «έκλεισε» το θέμα
Πίσω από τα κλειστά παράθυρα, φέρεται να έχει ήδη προηγηθεί η κρίσιμη επικοινωνία. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, σύμφωνα με όσα μαθαίνουμε, μίλησε απευθείας με τον Καραμανλή και χάραξε με ακρίβεια τα όρια. Κανένα περιθώριο παρερμηνείας, καμία «γκρίζα ζώνη», κανένα ανοιχτό παράθυρο για μελλοντικές αναθεωρήσεις.
Το μήνυμα έφτασε καθαρό και αμετάκλητο.
Το πολιτικό κόστος που βαραίνει
Η λογική του Μαξίμου σε τέτοιες στιγμές είναι πάντα η ίδια: όταν μια υπόθεση αρχίζει να κοστίζει περισσότερο από όσο αξίζει, η διαχείριση γίνεται χειρουργική και γρήγορη. Δεν υπάρχει χώρος για παρατεταμένες αγωνίες, δεν υπάρχει πολυτέλεια για αναμονή.
Το πολιτικό βάρος που έχει αρχίσει να δημιουργεί η παρουσία Καραμανλή στο κυβερνητικό τοπίο φαίνεται να κρίνεται πλέον ως δυσβάσταχτο. Και το Μαξίμου, όπως πάντα όταν ο λογαριασμός υπερβαίνει το όφελος, επιλέγει να κόψει τον «κόμπο» πριν αυτός σφίξει ανεπανόρθωτα.
Το τέλος μιας μεγάλης εποχής
Αν τελικά επιβεβαιωθεί η αποχώρηση Καραμανλή, η σημασία της θα ξεπερνά κατά πολύ το πρόσωπο και την τρέχουσα συγκυρία. Θα σηματοδοτεί κάτι πολύ πιο βαρύ: το οριστικό, αμετάκλητο κλείσιμο ενός κεφαλαίου που για δεκαετίες ολόκληρες σφράγισε την ιστορία της Νέας Δημοκρατίας.
Το επώνυμο «Καραμανλής» υπήρξε για πολλά χρόνια συνώνυμο της κεντροδεξιάς παράταξης — από τον θεμελιωτή της μέχρι τον διάδοχό του. Η έξοδός του δεν θα είναι απλώς η αποχώρηση ενός ακόμα πολιτικού. Θα είναι ο συμβολικός επίλογος μιας δυναστείας.
Το δίδαγμα της εξουσίας
Στην πολιτική, η εξουσία έχει τη δική της αδυσώπητη αριθμητική. Όταν η ζυγαριά γέρνει αποφασιστικά από τη μεριά του κόστους, οι αποφάσεις δεν αναβάλλονται για «κατάλληλη στιγμή». Η κατάλληλη στιγμή είναι πάντα τώρα.
Και το Μαξίμου, όσο κι αν επιλέγει πάντα τη σιωπή έναντι των ανακοινώσεων, ξέρει καλύτερα από οποιονδήποτε πότε έφτασε η ώρα να χτυπήσει ο επίλογος.