Ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης, Κυριάκος Βελόπουλος, ζήτησε την 1η Νοεμβρίου 2026 από τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη να προχωρήσει σε οριοθέτηση ΑΟΖ Ελλάδας–Κύπρου. Η παρέμβασή του ήρθε ως απάντηση στην εβδομαδιαία ανασκόπηση του πρωθυπουργού για το τουρκολιβυκό μνημόνιο και συνδύασε την κριτική στην εξωτερική πολιτική με αιτιάσεις για το κόστος παραγωγής και την αγορά αγροτικών προϊόντων.
Η πολιτική αντιπαράθεση για την ΑΟΖ
Σύμφωνα με τη δήλωση που δημοσιεύτηκε από τον Τύπο, ο κ. Βελόπουλος κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι περιορίζεται σε ιστορικές αναφορές και σε επίκληση του Διεθνούς Δικαίου, αντί να εφαρμόσει συγκεκριμένες πολιτικές προτάσεις. Ως βασικό αίτημα έθεσε την άμεση οριοθέτηση Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης με την Κύπρο και κάλεσε τον πρωθυπουργό να υιοθετήσει τις προτάσεις της Ελληνικής Λύσης.
Ο πρόεδρος του κόμματος επικαλέστηκε τη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας και τη συμφωνία του 1994, υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα θα έπρεπε να έχει κινηθεί πιο αποφασιστικά. Οι σχετικοί χαρακτηρισμοί και οι ισχυρισμοί για τις συνέπειες μιας οριοθέτησης αποτελούν πολιτικές θέσεις του ίδιου και της Ελληνικής Λύσης· δεν τεκμηριώνονται ανεξάρτητα από τα διαθέσιμα στοιχεία. Η παρέμβαση δεν συνοδεύτηκε, στα δημοσιεύματα που την καταγράφουν, από αναλυτικό σχέδιο εφαρμογής ή από συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα.
Η συζήτηση εντάσσεται στην πολιτική αντιπαράθεση γύρω από το τουρκολιβυκό μνημόνιο, με αφορμή την ανασκόπηση του πρωθυπουργού. Η αναφορά σε αυτό λειτουργεί ως πολιτικό πλαίσιο για την παρέμβαση του Βελόπουλου: δεν προκύπτει, ωστόσο, από τα διαθέσιμα στοιχεία ότι ανακοινώθηκε κάποια νέα κυβερνητική απόφαση ή ότι μεταβλήθηκε η θέση της Ελλάδας στο ζήτημα.
Τι μένει να διευκρινιστεί
Η πρόσκληση για «άμεση» οριοθέτηση θέτει ένα σαφές πολιτικό αίτημα, αλλά δεν απαντά από μόνη της στα πρακτικά ερωτήματα: ποια ακριβώς διαδικασία προτείνεται, ποια βήματα θα απαιτούνταν για την επίτευξή της και πώς θα αντιμετωπίζονταν οι σχετικές διπλωματικές και νομικές παράμετροι. Αυτά είναι κρίσιμα στοιχεία για να αξιολογηθεί η πρόταση πέρα από το επίπεδο της δημόσιας αντιπαράθεσης.
Το ίδιο ισχύει και για την επίκληση του Διεθνούς Δικαίου. Η πολιτική διαφωνία αφορά, μεταξύ άλλων, το κατά πόσο η κυβέρνηση μετατρέπει τις θέσεις της σε συγκεκριμένες ενέργειες. Η δήλωση του Βελόπουλου καταγράφει την κατηγορία του περί αδράνειας, όχι ανεξάρτητη απόδειξη ότι η Ελλάδα δεν έχει προβεί σε ενέργειες ή ότι μια οριοθέτηση μπορεί να γίνει μονομερώς και άμεσα.
Παράλληλη κριτική για την αγροτική οικονομία
Στην ίδια παρέμβαση, ο Βελόπουλος επέκρινε το κόστος καυσίμων και λιπασμάτων και αναφέρθηκε στη λειτουργία καρτέλ στην αγορά, συνδέοντας τις πιέσεις αυτές με τη θέση των αγροτών. Υποστήριξε ότι οι παραγωγοί επιβαρύνονται τόσο από τις εισροές όσο και από τη διαδρομή των προϊόντων από το χωράφι στο ράφι.
Οι αιτιάσεις αυτές αποτυπώνουν την πολιτική θέση του κόμματος. Τα διαθέσιμα στοιχεία δεν περιλαμβάνουν συγκεκριμένα δεδομένα για το ύψος των επιβαρύνσεων ούτε τεκμηρίωση των καταγγελιών περί καρτέλ, συνεπώς δεν μπορούν να παρουσιαστούν ως ανεξάρτητα επιβεβαιωμένα συμπεράσματα. Η αναφορά, πάντως, δείχνει ότι η Ελληνική Λύση επέλεξε να συνδέσει στην ίδια δημόσια παρέμβαση την εξωτερική πολιτική με το κόστος ζωής και παραγωγής.
Το επόμενο σημείο που αξίζει να παρακολουθηθεί είναι αν η αντιπαράθεση θα συνοδευτεί από συγκεκριμένες προτάσεις και απαντήσεις: τόσο για τα βήματα που θα απαιτούσε μια οριοθέτηση ΑΟΖ Ελλάδας–Κύπρου όσο και για μέτρα αντιμετώπισης του κόστους που επικαλείται ο Βελόπουλος. Χωρίς τέτοιες λεπτομέρειες, η δήλωση παραμένει κυρίως πολιτική πίεση προς την κυβέρνηση.
Ακολούθησε το Politics24
Οι σημαντικότερες πολιτικές ειδήσεις και αναλύσεις, χωρίς περιττό θόρυβο.