Σκληρή επίθεση στην κυβέρνηση και προσωπικά στον κυβερνητικό εκπρόσωπο Παύλο Μαρινάκη εξαπολύει το ΚΚΕ, με αφορμή τις δηλώσεις του για τα εργατικά δυστυχήματα, λίγες μόλις ημέρες μετά το πολύνεκρο περιστατικό στη βιομηχανία «Βιολάντα».
Σε σχόλιο του Γραφείου Τύπου της Κεντρικής Επιτροπής, το ΚΚΕ κάνει λόγο για «πρόκληση» και «προσβολή στη μνήμη των εκατοντάδων σκοτωμένων εργαζομένων», κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι επιχειρεί να αποσυνδέσει την πολιτική της από τα συνεχή θανατηφόρα περιστατικά στους χώρους δουλειάς.
Όπως επισημαίνει, τα λεγόμενα εργατικά «ατυχήματα» δεν είναι τυχαία γεγονότα, αλλά – όπως τονίζει – άμεσο αποτέλεσμα συγκεκριμένων νομοθετικών επιλογών. Το κόμμα αποδίδει ευθύνες στους «αναπτυξιακούς νόμους» που, όπως αναφέρει, μειώνουν τους ελέγχους για την τήρηση των μέτρων ασφαλείας, ενισχύουν την εντατικοποίηση της εργασίας και διαμορφώνουν ένα περιβάλλον ασυδοσίας για τους εργοδότες.
Στο στόχαστρο μπαίνουν, μεταξύ άλλων, οι ρυθμίσεις για 13ωρη εργασία, η απασχόληση μετά τη συνταξιοδότηση, η – κατά το ΚΚΕ – συστηματική υποβάθμιση της Επιθεώρησης Εργασίας, αλλά και τα εμπόδια στη συνδικαλιστική δράση. «Όταν ψηφίζουν όλα τα παραπάνω, πανηγυρίζουν για το “ευνοϊκό επιχειρηματικό περιβάλλον” και τις “επιχειρήσεις-πρότυπα” και όταν έρθει το προδιαγεγραμμένο αποτέλεσμα, κάνουν τους ανήξερους», σημειώνει χαρακτηριστικά.
Παράλληλα, το ΚΚΕ κατηγορεί τον κυβερνητικό εκπρόσωπο για «τυμβωρυχία», υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνηση επιχειρεί να αποκρύψει τον πραγματικό αριθμό των νεκρών εργαζομένων. Σύμφωνα με το κόμμα, δεν δημοσιοποιούνται όλα τα θανατηφόρα περιστατικά, καθώς ορισμένα αποδίδονται αυθαίρετα σε «παθολογικά αίτια», ενώ δεν καταγράφονται καν οι θάνατοι από επαγγελματικές ασθένειες.
Αιχμές αφήνονται και για τη συζήτηση γύρω από τη θέση της Ελλάδας στη σχετική ευρωπαϊκή κατάταξη για τα εργατικά δυστυχήματα. Το ΚΚΕ εκτιμά ότι τέτοιες συγκρίσεις είναι «παραπλανητικές», καθώς – όπως αναφέρει – η ίδια αντεργατική πολιτική εφαρμόζεται συνολικά σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, μέσω κοινών οδηγιών και κατευθύνσεων.
Στο πολιτικό του συμπέρασμα, το κόμμα υποστηρίζει ότι, παρά τις σύγχρονες επιστημονικές και τεχνολογικές δυνατότητες που υπάρχουν για την προστασία της ανθρώπινης ζωής, το βασικό εμπόδιο παραμένει «το κυνήγι του κέρδους». «Η προστασία της ζωής λογίζεται ως κόστος», αναφέρει, καταλογίζοντας στην κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ότι υπηρετεί ακριβώς αυτή τη λογική.
Με φόντο το δυστύχημα στη «Βιολάντα» και τη συνολικότερη συζήτηση για την ασφάλεια στους χώρους εργασίας, το ΚΚΕ επιχειρεί να αναδείξει το θέμα ως ζήτημα πολιτικής ευθύνης και όχι μεμονωμένων περιστατικών, εντάσσοντάς το στη γενικότερη αντιπαράθεση για το εργασιακό και αναπτυξιακό μοντέλο που ακολουθεί η κυβέρνηση.
Κώστας Κορέλλης