Με ενωτικό ύφος, αλλά επιθετικό λόγο απέναντι στην κυβέρνηση, εμφανίστηκε ο Νίκος Ανδρουλάκης ανοίγοντας τις εργασίες της Ολομέλειας της Κεντρικής Οργανωτικής Επιτροπής Συνεδρίου που πραγματοποιείται σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας, βάζοντας στο επίκεντρο την ανάγκη για προγραμματική αντεπίθεση του ΠΑΣΟΚ.
Η παρέμβασή του ήρθε λίγες ημέρες μετά την ένταση στην Πολιτική Γραμματεία και ενάμιση μήνα πριν το συνέδριο στα τέλη Μαρτίου, με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ να επιχειρεί να κλείσει χαραμάδες εσωστρέφειας και να μεταφέρει το βάρος στην εξωστρέφεια.
Το ΠΑΣΟΚ θα κερδίσει τη Νέα Δημοκρατία
Ο κ. Ανδρουλάκης διατύπωσε καθαρά τον στόχο του κόμματος στις επόμενες εθνικές εκλογές, υποστηρίζοντας ότι το ΠΑΣΟΚ μπορεί να κερδίσει τη Νέα Δημοκρατία και ότι η κοινωνία δεν χρειάζεται «διαχείριση της παρακμής», αλλά δημοκρατική αλλαγή με σχέδιο.
Στο ίδιο πλαίσιο, έθεσε ως ζητούμενο μια νέα προοδευτική κυβέρνηση, με πρωταγωνιστικό ρόλο του ΠΑΣΟΚ και της Δημοκρατικής Παράταξης, μεταφέροντας το μήνυμα ότι η πολιτική αλλαγή προϋποθέτει συγκεκριμένη πρόταση και αξιοπιστία.
Κάλεσμα σε ενότητα και «αγώνα» σε όλη τη χώρα
Με αιχμές προς το εσωκομματικό ακροατήριο, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ επέμεινε ότι ο δρόμος προς τη νίκη περνά από δύο λέξεις, ενότητα και αγώνας.
Υπογράμμισε ότι οι δυνάμεις του κόμματος πρέπει να κατευθυνθούν στον «κοινό αντίπαλο» που είναι η Νέα Δημοκρατία, ενώ ζήτησε να επικοινωνηθούν οι θέσεις και οι προτάσεις «σε κάθε γωνιά της πατρίδας», δίνοντας ιδιαίτερο βάρος στον προσυνεδριακό διάλογο και στο τι ακολουθεί μετά το συνέδριο.
Το συνέδριο ως αφετηρία και η διεύρυνση χωρίς αποκλεισμούς
Αναφερόμενος στο συνέδριο, ο κ. Ανδρουλάκης το χαρακτήρισε κρίσιμο πολιτικό ορόσημο και αφετηρία ενός μεγάλου αγώνα, περιγράφοντας ένα σχέδιο αμφίπλευρης διεύρυνσης.
Μίλησε για έναν «πλατύ δρόμο συμπαράταξης» χωρίς αποκλεισμούς και ηγεμονισμούς, με σεβασμό στη διαφορετικότητα και κοινό στόχο την πολιτική αλλαγή.
Η αιχμή για την κεντροαριστερά
Στο φόντο της συζήτησης για την ανασύνταξη του χώρου, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ άφησε αιχμή για κινήσεις που, όπως είπε, επιχειρούνται «σε κλειστά δωμάτια της εξουσίας» και όχι μέσα από την κοινωνία.
Με το κλείσιμο της τοποθέτησής του, απηύθυνε κάλεσμα συστράτευσης προς «όλο τον προοδευτικό κόσμο», σημειώνοντας ότι το πραγματικό ερώτημα δεν είναι το δίπολο «συστημισμός – αντισυστημισμός», αλλά ποια πολιτική δύναμη διαθέτει επεξεργασμένο σχέδιο, κατάλληλο πολιτικό προσωπικό και την αναγκαία αξιοπιστία για να βελτιώσει την καθημερινότητα των πολιτών.