Την Ελλάδα επισκέπτεται την Παρασκευή 20 και το Σάββατο 21 Φλεβάρη ο Αμερικανός πτέραρχος Alexus Gregory Grynkewich, ανώτατος στρατιωτικός διοικητής των δυνάμεων του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη (SACEUR), την ώρα που η ντόπια αστική τάξη σχεδιάζει να αναλάβει πρόσθετους ρόλους στην υλοποίηση επικίνδυνων ευρωατλαντικών αποστολών από τη Γάζα μέχρι τον Ινδικό Ωκεανό.
Στο πρόγραμμά του έχει συναντήσεις στην Αθήνα με τον υπουργό Αμυνας, τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ και την πρέσβειρα των ΗΠΑ, ενώ δεν αποκλείεται και να επιθεωρήσει βάσεις των Αμερικανών, όπως στη Σούδα, ή το κομμάτι που ελέγχουν στην αεροπορική βάση της Λάρισας. Δεν αποκλείεται επίσης συνάντησή του και με τον πρωθυπουργό, δεδομένου ότι το ταξίδι του SACEUR προγραμματιζόταν αρχικά για Πέμπτη και Παρασκευή, αλλά μετατέθηκε κατά μία μέρα, πιθανώς για να τον προλάβει ο Μητσοτάκης, ο οποίος βρίσκεται από σήμερα στην Ινδία, όπου αύριο Πέμπτη θα συμμετάσχει στο AI Impact Summit 2026, ενώ θα έχει και συνάντηση με τον Ινδό πρωθυπουργό Ναρέντρα Μόντι.
Σύμφωνα με ενημέρωση από το Μαξίμου, η συμμετοχή του Μητσοτάκη στο India AI Impact Summit (Νέο Δελχί, 18-19/2, συγκεντρώνει περίπου 20 αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων, εκπροσώπους διεθνών οργανισμών και «τεχνολογικούς ηγέτες» από περίπου 60 χώρες) «συνιστά στρατηγική επιλογή υψηλής πολιτικής και γεωοικονομικής σημασίας», βασικά εμπλοκή σε έναν ακόμα τομέα όπου απλώνονται οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί. Εξ ου και ο Μητσοτάκης θα έχει συναντήσεις μεταξύ άλλων με τον M. Kratsios, βοηθό του Προέδρου των ΗΠΑ και επικεφαλής του Γραφείου Επιστήμης και Τεχνολογικής Πολιτικής του Λευκού Οίκου, όπως και με τους επικεφαλής μεγάλων αμερικανικών μονοπωλίων στους οποίους τα τελευταία χρόνια ξεπουλάει τα «χρυσοφόρα» δεδομένα δημόσιων και άλλων υπηρεσιών.
Μπίζνες και εμπλοκή στη διαδρομή του IMEC
Αύριο Πέμπτη, στο περιθώριο του AI Impact Summit, ο πρωθυπουργός θα έχει συνάντηση με τον Ινδό ομόλογό του, Ν. Μόντι, με την κυβέρνηση να θέτει στόχο η Ελλάδα να γίνει «η στρατηγική, γεωπολιτική και εμπορική πύλη του Ινδο-Ειρηνικού στην Ευρώπη (…) ζωτικό σημείο του Διαδρόμου Μέσης Ανατολής – Ινδίας – Ευρώπης (IMEC)», εστιάζοντας και στον προκρινόμενο από τους Ευρωατλαντικούς διάδρομο ως αντίπαλο δέος στον κινεζικό «One Belt – One Road», για τα κέρδη του κεφαλαίου και με ανυπολόγιστες κινδύνους για τους λαούς.
Το παραδέχονται εξάλλου εμμέσως και οι ίδιοι ότι μπίζνες και εμπλοκή πάνε μαζί, λέγοντας πως «η συνεργασία με την Ινδία διευρύνεται σε μια σειρά από τομείς, στην ασφάλεια και την άμυνα, στις επενδύσεις και στο εμπόριο, στην επιστήμη και την τεχνολογία, στην εκπαίδευση, στον πολιτισμό, στον τουρισμό και στη γεωργία, την ώρα που η εμπορική συμφωνία ΕΕ – Ινδίας επανακαθορίζει και ενισχύει και το διμερές πλαίσιο εμπορίου και επενδύσεων, καθώς δημιουργεί νέες ευκαιρίες και συνθήκες πρόσβασης για τα ευρωπαϊκά προϊόντα και τις επιχειρήσεις σε μια τεράστια αγορά».