Tα Συνέδρια των κομμάτων έχουν πανηγυρικό και ενίοτε ηρωικό χαρακτήρα. Γι αυτό γίνονται άλλωστε, τραγούδια, συνθήματα, σύμβολα, ιστορία, όλα όσα απαιτούνται για να ενισχύσουν τον κομματικό πατριωτισμό της βάσης.
Το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ που ξεκίνησε χθες τα έχει όλα αυτά. Τον τόνο με πολύ θεατρικότητα έδωσε ο Νίκος Ανδρουλάκης από την σκηνή: «Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ έτοιμο για μία νέα πορεία νίκης και προοπτικής…Όλοι μαζί γερά για να πέσει η Νέα Δημοκρατία, να έρθει η πολιτική αλλαγή και να γράψουμε όλοι μαζί μία νέα σελίδα για την πατρίδα και τον λαό μας». Οι 5000 σύνεδροι που αναδείχθηκαν από την διαδικασία στην οποία συμμετείχαν 175.000 μέλη, χειροκροτούσαν ενθουσιασμένοι. Τους είχε ικανοποιήσει και η εικόνα ομοψυχίας με τους πρώην αρχηγούς και άλλα ιστορικά στελέχη στην πρώτη θέση.
Η ηγεσία πρόβαλε την αυξημένη συμμετοχή για την ανάδειξη συνέδρων ως στοιχείο ζωτικότητας και ελπιδοφόρας προοπτικής. Το ίδιο όμως είχε γίνει και με την επανεκλογή Ανδρουλάκη. Και μετά “κόλλησε η δημοσκοπική βελόνα” και έπεσε μεταξύ δεύτερης και τρίτης θέσης, παλεύοντας άλλοτε με την Ζωή και άλλοτε με τον Βελόπουλο και πίσω από την Καρυστιανού και τον Τσίπρα.
Είπε ακόμη χθες ο Νίκος Ανδρουλάκης: «Όποιος πιστεύει ότι υπάρχει σενάριο συνεργασίας με αυτούς που οργάνωσαν την ηθική και πολιτική μου εξόντωση (με τις υποκλοπές) βρίσκεται εκτός πραγματικότητας. Ο στόχος αυτής της παράταξης δεν είναι η συγκυβέρνηση με τη ΝΔ, αυτό είναι κάτι απλό, είναι κάτι αυτονόητο. Στόχος αυτής της παράταξης είναι να νικήσουμε τη ΝΔ».
Καλό είναι να διακηρύσσεις ότι στόχος είναι η νίκη επί της ΝΔ αλλά πώς το πετυχαίνεις. Από την εκλογή του στην ηγεσία ο Νίκος Ανδρουλάκης περισσότερο αντιπολιτευόταν τον ΣΥΡΙΖΑ – και απέρριψε και την απλή αναλογική -, παρά την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Και έμεινε τρίτο σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις, μέχρι και στις ευρωεκλογές τερμάτισε πίσω από τον Στέφανο Κασσελάκη. Κέρδισε άναυλα την θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης λόγω της αυτοδιάλυσης του ΣΥΡΙΖΑ. Και έκτοτε εκπέμπει διφορούμενα μηνύματα. Εμφανίζεται ταυτόχρονα και ως αντιπολίτευση και ως δυνάμει κυβερνητικός εταίρος της ίδιας κυβέρνησης που υποτίθεται ότι επιδιώκει να αντικαταστήσει. Η εικόνα του Νίκου Ανδρουλάκη στο γραφείο του Κυριάκου Μητσοτάκη κάθε φορά που ο πρωθυπουργός θέλει να δώσει εικόνα συναίνεσης, διαψεύδει τις ηρωικές δηλώσεις του προέδρου του ΠΑΣΟΚ.
Σύμφωνα με την τελευταία δημοσκόπηση της MRB το 57,2% των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ επιθυμεί κυβέρνηση συνεργασίας με τα κόμματα της Αριστεράς και μόνο το 9% συγκυβέρνηση με τη ΝΔ. Το 53,1% θεωρεί ότι οι επιλογές της ηγεσίας και ο τρόπος λειτουργίας του κόμματος φθείρουν την εικόνα του στην κοινωνία. Η συσπείρωση του κόμματος βρίσκεται στο 65,7% και οι απευθείας διαρροές προς τη ΝΔ φθάνουν στο 12,8%.
Με αυτά τα δεδομένα και με το ποσοστό του μεταξύ 10%-12% το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να βγει πρώτο κόμμα. Άλλωστε κανείς δεν το πιστεύει. Η προοπτική συνεργασίας με τα κόμματα της Αριστεράς θα μπορούσε να προσδώσει μία διαφορετική δυναμική. Το να ηγηθεί το ΠΑΣΟΚ ενός ευρύτερου συνασπισμού με κοινό ψηφοδέλτιο και συμφωνημένο πρόγραμμα, θα μπορούσε να προβάλλει ως εναλλακτική απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Με πολλές βέβαια προϋποθέσεις. Άλλωστε αυτό επιβεβαιώθηκε από την ίδια δημοσκόπηση που οι πολίτες προτιμούν πρώτα μία οικουμενική κυβέρνηση και μετά μία κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-Αριστεράς. Αλλά αυτό θα απαιτούσε μία διαφορετική αυτοπεποίθηση από την ηγετική ομάδα και τον κομματικό μηχανισμό του ΠΑΣΟΚ και έναν εντελώς διαφορετικό προσανατολισμό.
Τα όσα επικυρώνονται με τις αποφάσεις των συνεδρίων συνήθως έχουν αποφασιστεί εκ των προτέρων. Το Συνέδριο θα επιβεβαιώσει την αυτοδύναμη πορεία και την αυτόνομη κάθοδο του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές. Απορρίπτοντας την πρόταση του Χάρη Δούκα για συνεργασία με την Κεντροαριστερά.
Από την Δευτέρα θα βρεθεί ξανά αντιμέτωπο για την κυριαρχία στον χώρο της ευρύτερης Κεντροαριστεράς, όχι πια με τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά με τον Αλέξη Τσίπρα και τον νέο φορέα που ετοιμάζει. Ο Νίκος Ανδρουλάκης δεν θα κριθεί στο Συνέδριο, άλλωστε δεν εκλέγει αρχηγό. Θα κριθεί στις εκλογές και εάν πετύχει τον στόχο της συμμετοχής στην εξουσία. Εάν δεν τον πετύχει κανένας εσωτερικός συσχετισμός δεν θα έχει σημασία. Τα πράγματα θα πάρουν τον δρόμο τους.