Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση της Τ.Ε. Υπαίθρου Λάρισας του ΚΚΕ και του παραρτήματος Λάρισας της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ στη Μαρμαρίνη, για τη μάχη της, που έγινε στις 26 Ιούνη 1944. Έγινε κατάθεση στεφανιών στο μνημείο που είναι στον κοκκινόβραχο, ομιλία στην πλατεία και προβολή του ντοκιμαντέρ «Φωτογραφίζοντας τον ΔΣΕ»
Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης ο πρόεδρος του παραρτήματος Λάρισας της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ Θανάσης Σερδένη επισήμανε:
“Αγαπητές φίλες και φίλοι,
Σήμερα εδώ, στη Μαρμαρίνη, μαζί σας, η ΤΕ υπαίθρου Λάρισας του ΚΚΕ και το Παράρτημα Λάρισας της ΠΕΑΕΑ- ΔΣΕ τιμάμε τους αγωνιστές της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης, του ΔΣΕ και τους κατοίκους της Μαρμαρίνης, όλους αυτούς που πάλεψαν, τραυματίστηκαν, έδωσαν τη ζωή τους, αντιπαλεύοντας τον φασισμό – ναζισμό, για τη λευτεριά της πατρίδας μας, για την κοινωνική δικαιοσύνη, για ένα καλύτερο αύριο για τον λαό, για αυτόν τον τόπο.
Η μάχη της Μαρμαρίνης, αλλά και η ευρύτερη δράση του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ στο νομό Λάρισας, επιβεβαιώνουν ότι κάθε τόπος, κάθε πόλη και χωριό της Ελλάδας είναι και ένα «κάστρο αγώνα», ένα θυσιαστήριο για τη λευτεριά.
Άλλωστε, αυτό επιβεβαιώθηκε με τον πιο συγκλονιστικό τρόπο, όταν, νωρίτερα φέτος, ήρθαν στην επιφάνεια τα συγκλονιστικά ντοκουμέντα από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών στην Καισαριανή, προκαλώντας συγκίνηση και δέος σε κάθε άνθρωπο καλής θέλησης. Το ίδιο και με τους ομαδικούς τάφους των εκτελεσμένων που ανακαλύφθηκαν νωρίτερα στο Γεντί Κουλέ, στη Θεσσαλονίκη.
Ένα κόκκινο νήμα δένει όλους αυτούς τους τόπους της πατρίδας μας και είναι χρέος μας για το αίμα που χύθηκε, για τα ιδανικά και τις αξίες όλων αυτών που στάθηκαν όρθιοι και εξακολουθούν με το παράδειγμά τους να συγκλονίζουν τις νεότερες γενιές, να κρατάμε την ιστορική μνήμη ζωντανή. Να ορθώνουμε τείχος στην αναθεώρηση και διαστρέβλωση της Ιστορίας του λαού μας. Να συνεχίσουμε να διεκδικούμε τις γερμανικές επανορθώσεις και αποζημιώσεις από τις καταστροφές που προξένησαν οι φασίστες στη χώρα μας, αλλά και για το κατοχικό δάνειο, ζητήματα που η σημερινή και οι προηγούμενες κυβερνήσεις δυστυχώς τα έχουν ξεχάσει, μην τυχόν και δυσαρεστήσουν τους συμμάχους τους.
Η ιστορική μνήμη είναι γνώση και διαπαιδαγώγηση. Είναι όμως και οδηγός στον αγώνα μας να μην ξανασηκώσει κεφάλι το τέρας του φασισμού, που είναι γέννημα – θρέμμα αυτού του διεφθαρμένου, σάπιου συστήματος της εκμετάλλευσης, του συστήματος που και σήμερα οδηγεί τους λαούς στα σφαγεία των πολέμων. Γι’ αυτό αξίζει να υπενθυμίσουμε στους παλιότερους και να κάνουμε γνωστή στους νεότερους την ιστορία της μάχης που τιμάμε σήμερα.
Στις 26 Ιούνη 1944, έγινε σ’ αυτά τα μέρη η Μάχη της Μαρμαρίνης. Οι Γερμανοί εγκατέστησαν στο Ελευθέριο ισχυρή φρουρά των SS για να ελέγχουν το δρόμο Λάρισας – Αγιάς, αλλά και τον έλεγχο για την σοδειά. Για να υλοποιήσουν την απόφαση αυτή έπρεπε να διώξουν τους αντάρτες που βρίσκονταν στην περιοχή οι οποίοι προστάτευαν τους κατοίκους που έδιναν τη μάχη της σοδειάς. Οι Γερμανοί στη γύρω περιοχή είχαν δύναμη 300 ανδρών. Από την πλευρά των μαχητών του ΕΛΑΣ στην περιοχή ήταν το 3ο Τάγμα του 54ου Συντάγματος με διοικητή τον Γιώργο Μπαλή. Οι Γερμανοί στις 26 Ιούνη με 4 αυτοκίνητα δύναμη και με μοτοσικλέτες, για αντιπερισπασμό, κατευθύνθηκαν προς την Αγιά και μέσω της Δήμητρας πλάι από το βουνό επιτέθηκαν στην Μαρμαρίνη. Το 3ο τάγμα του ΕΛΑΣ τους πήρε είδηση και όταν οι Γερμανοί μπήκαν στην Μαρμαρίνη τους επιτέθηκαν ξαφνικά και άρχισαν την οπισθοχώρηση εφ΄όσον έκαναν καταστροφές και ορισμένες εκτελέσεις στο χωριό. Οι Γερμανοί είχαν απώλειες σε άνδρες και σε πολεμικό υλικό. Ο ΕΛΑΣ είχε έναν νεκρό και 6 τραυματίες. Οι Γερμανοί δεν σταμάτησαν τις επιθέσεις στο χωριό και στις 28 Ιούνη εκτέλεσαν δύο γυναίκες. Στη μάχη πήρε μέρος ο 9ος και ο 10ος Λόχος. Οι προσπάθειες των Γερμανών να ελέγξουν τη σοδειά στα γύρω χωριά απέτυχε. Από 26 ως 29 Ιούνη το 1944 σκοτώθηκαν οι Βριάβας Γεώργιος, Γκουλούνης Γεώργιος, Ξυδάκης Αρχίμανδρος, Χονδροδήμου Σίμου Αναστασία, Τσιαμάγκου Αναστασία και το 1943 Ζιαζιάς Αθανάσιος, Κουκουφίκης Λάμπρος και Συρακούλης Δημήτριος.
Η ΕΑΜική Αντίσταση κι όλες οι μεγάλες στιγμές της, αποτελούν πηγή έμπνευσης, γιατί περικλείουν αδιάσειστες αποδείξεις ότι όταν ένας λαός θέλει, μπορεί να τα βάλει και με έναν υπέρτερο αντίπαλο.
Η εποποιία της Εθνικής Αντίστασης, είναι η μεγαλύτερη απόδειξη για το ότι τα πράγματα πάντοτε αλλάζουν, κάτω από την αποφασιστική παρέμβαση του λαϊκού παράγοντα
Η δημιουργία του ΕΛΑΣ ήταν η πιο σημαντική κατάκτηση του εργατικού – λαϊκού κινήματος στα χρόνια της Κατοχής. Σήμαινε ότι διαμορφώθηκε στρατιωτικό κέντρο του λαού, με δική του διάρθρωση, λειτουργία και πειθαρχία, που υπερέβαινε το πλαίσιο και την αντικομμουνιστική διαπαιδαγώγηση του στρατού που υπήρχε πριν την Κατοχή.
Βεβαίως, ήταν καθοριστική η συνεισφορά των εκατοντάδων αξιωματικών του Εθνικού Στρατού, που προσχώρησαν στον ΕΛΑΣ και μετέπειτα στον ΔΣΕ, καταθέτοντας την επιστημονική γνώση και την πείρα τους στην υπόθεση του λαού.
Η εποποιία της Εθνικής Αντίστασης, η δράση του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ και της ΕΠΟΝ, είναι και η μεγαλύτερη απόδειξη για το ότι τίποτα δεν μένει στάσιμο, τα πράγματα πάντοτε αλλάζουν, κάτω από την αποφασιστική παρέμβαση του λαϊκού παράγοντα. Απόδειξη ότι και στις πιο δύσκολες συνθήκες, όπως ήταν εκείνες του ’40, του φόβου και τις μαυρίλας, όταν όλα μοιάζουν χαμένα, ο λαός μπορεί να σηκώσει ανάστημα, να μεγαλουργήσει. Να γράψει χρυσές σελίδες Ιστορίας και να κάνει πράξη το σύνθημα “μόνο ο λαός σώζει τον λαό”! Αυτό επέδειξε και μετέπειτα ο τρίχρονος αγώνας του ΔΣΕ, τα 80 χρόνια από την ίδρυση του οποίου τιμούμε φέτος και θα προβάλουμε το ντοκιμαντέρ «φωτογραφίζοντας τον ΔΣΕ»
Ο ένδοξος αυτός αγώνας εξέφραζε τα συμφέροντα της συντριπτικής πλειονότητας του πληθυσμού ενάντια στα συμφέροντα των εκμεταλλευτών και καταπιεστών της. Για το ΚΚΕ, η συγκρότηση του ΔΣΕ και η δράση του, ήταν η αναπόφευκτη συνέπεια της “Λευκής Τρομοκρατίας” που οργάνωσε η αστική τάξη της χώρας μας, τα κόμματά της και αρχικά οι Άγγλοι και μετέπειτα οι Αμερικάνοι ιμπεριαλιστές σύμμαχοί τους. Αυτή ήταν που υποχρέωσε χιλιάδες ΕΛΑΣίτες να βγουν στα βουνά, προκειμένου να αποφύγουν το βέβαιο θάνατο. Κυνηγήθηκαν και δολοφονήθηκαν, μόνο και μόνο γιατί στάθηκαν αλύγιστοι και συνεπείς στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα, διεκδικούσαν να γίνουν σεβαστά τα αιτήματα του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ.
Κι αυτό αποκτά ιδιαίτερη σημασία σήμερα, που προωθείται η διαστρέβλωση και παραχάραξη της ιστορίας, με την ανιστόρητη θεωρία των δύο άκρων. Με την ανιστόρητη ταύτιση του κομμουνισμού με τον φασισμό, του θύτη με το θύμα δηλαδή, που έχει για επίσημη ιδεολογία της η ΕΕ, στην οποία ορκίζονται όλα τα κόμματα του συστήματος.
Σήμερα, ογδόντα δύο χρόνια μετά τη μάχη της Μαρμαρίνης, ό,τι οδήγησε στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, είναι ακόμα εδώ. Και δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι ένας Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος είναι σήμερα πιο πιθανός από ποτέ πριν.
Η αντιπαράθεση μεταξύ των ισχυρών καπιταλιστικών κρατών και των ιμπεριαλιστικών τους ενώσεων, εκφράζεται με διάφορους τρόπους σε κάθε γωνιά του πλανήτη αλλά το αντικείμενό της είναι πάντα το ίδιο: Η μοιρασιά της λείας, των πλουτοπαραγωγικών πηγών, των σφαιρών επιρροής, των αγορών, των δρόμων μεταφοράς Ενέργειας και εμπορευμάτων και ο έλεγχός τους.
Η “μεγάλη εικόνα” είναι ότι σήμερα οξύνεται η αντιπαράθεση ΗΠΑ – Κίνας για την παγκόσμια πρωτοκαθεδρία.
Αυτή η τάση φυσικά δεν αναιρείται από μια εύθραυστη εκεχειρία στο ένα ή το άλλο μέτωπο. Τόσες βδομάδες τώρα ακούμε για εκεχειρία ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ιράν και το μόνο που βλέπουμε είναι κλιμάκωση.
Άλλωστε, έχουμε δει αρκετές πρόσκαιρες συμφωνίες μέχρι τώρα, αλλά μετά από λίγο, πάλι βγαίνουν τα μαχαίρια από τα θηκάρια, αφού δεν λύνεται, αντιθέτως οξύνεται, το βαθύτερο ζήτημα: Δηλαδή, οι ανταγωνισμοί των αρχουσών τάξεων για τα κέρδη.
Πόσο τραγικά παράταιρα φαντάζουν τώρα αυτά, στο σημερινό διεθνές περιβάλλον. Με τον συνεχιζόμενο πόλεμο ΝΑΤΟ – Ρωσίας στα εδάφη της Ουκρανίας να έχει ξεπεράσει πλέον σε διάρκεια τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, με το μακελειό στη Μέση Ανατολή, με τα πάνω από 50 ενεργά πολεμικά μέτωπα που υπάρχουν σε όλον τον κόσμο και επιβεβαιώνουν ότι οι ιμπεριαλιστικές επιδιώξεις εξακολουθούν να έχουν για θύματα τους λαούς.
Την ίδια ώρα, οι πολεμικές δαπάνες παγκόσμια έχουν φτάσει σε ύψη πρωτοφανή. Όλη η ΕΕ έχει περάσει και επίσημα σε κατάσταση “πολεμικής οικονομίας”. Άλλωστε, για τους καπιταλιστές ο πόλεμος, εκτός των άλλων, είναι και ο ίδιος μια πολύ κερδοφόρα μπίζνα. Το ίδιο και η ανοικοδόμηση που ακολουθεί στις κατεστραμμένες περιοχές…
Στη Λάρισας προχωρά η αναβάθμιση των στρατιωτικών εγκαταστάσεων με επίκεντρο την 110 Πτέρυγα Μάχης, για να φιλοξενούν τις δολοφονικές μηχανές των ΗΠΑ.
Δεν είναι τυχαίο ότι οι Αμερικανοί χαρακτηρίζουν πλέον σε έγγραφά τους την 110 Πτέρυγα Μάχης “Προωθημένη Βάση Επιχειρήσεων” ή αλλιώς “δεύτερη Σούδα” σε επίπεδο αεροπορικών επιχειρήσεων.
Βλέπουμε, δηλαδή, ότι ο πόλεμος έχει φτάσει κυριολεκτικά στην πόρτα μας. Όμως, αυτό είναι αποτέλεσμα της πολιτικής που έχει κάνει τη χώρα “μπάτε σκύλοι αλέστε” για τους ευρωατλαντικούς συμμάχους.
Την ίδια στιγμή, τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας και η εδαφική της ακεραιότητα, για την υπεράσπιση των οποίων υποτίθεται ότι αγοράζονται όλοι αυτοί οι εξοπλισμοί, τίθενται διαρκώς υπό αμφισβήτηση. Από ποιον; Από τη ΝΑΤΟϊκή σύμμαχο, την Τουρκία, την κυβέρνηση Ερντογάν, η οποία έχει αναβαθμίσει τη θέση της στην περιοχή μετά και την εκλογή Τραμπ στις ΗΠΑ και την ίδια στιγμή η ελληνική κυβέρνηση επιμένει στην επικίνδυνη λογική του εφησυχασμού του ελληνικού λαού.
Όλη αυτή την πολιτική, ο λαός έχει κάθε συμφέρον να την αντιπαλέψει, μαζί φυσικά με το νέο κύμα της ακρίβειας, εξαιτίας των πολέμων τους, που του έχουν φορτώσει.
Εμείς λέμε ότι πρέπει να την κάνει κριτήριο στη σκέψη του, στη δράση του, στις πολιτικές του επιλογές το επόμενο διάστημα. Όσο κι αν τα άλλα κόμματα δεν μιλούν σχεδόν καθόλου για αυτά, ακριβώς γιατί είναι δεσμευμένα στην ίδια, την ευρωατλαντική γραμμή.
Τώρα που η “σούπα” του πολιτικού συστήματος ανακατεύεται, με σκοπό να εγκλωβιστεί η δυσαρέσκεια του λαού σε γνωστές, αδιέξοδες λύσεις, τώρα που ο κ. Μητσοτάκης εκβιάζει ξανά τον λαό με τα περί σταθερότητας, μήπως και του δώσει μια τρίτη τετραετία, τη στιγμή που η πολιτική που υλοποιεί είναι αυτή που φέρνει μόνιμη αστάθεια στη λαϊκή οικογένεια… Τώρα που δίνουν και παίρνουν τα παζάρια, οι μεταγραφές, οι πλειστηριασμοί βουλευτικών εδρών κι όλο αυτό το αποκρουστικό σκηνικό που συνοδεύει την εμφάνιση και επανεμφάνιση των κάθε λογής “σωτήρων”, ο λαός μας έχει έναν “βράχο” εντιμότητας, σταθερότητας και συνέπειας στον οποίον μπορεί να ακουμπήσει…
Και αυτός είναι το ΚΚΕ, που δεν τον πρόδωσε και δεν του είπε ψέματα ποτέ, δεν παζάρεψε και δεν πούλησε την ψήφο του, δεν εγκατέλειψε ποτέ την όχθη των λαϊκών συμφερόντων για να περάσει απέναντι.
Αυτό αποδεικνύει και όλη η ιστορία μας, για την οποία είμαστε περήφανοι και στην οποία πασχίζουμε καθημερινά να φανούμε αντάξιοι. Για να δικαιωθούν οι αγώνες του λαού μας.
Ανάμεσά τους και οι αγώνες των ΕΛΑΣιτών του Ν. Λάρισας,, για τη μεγάλη νίκη του λαού μας, για ένα καλύτερο αύριο για εμάς και τα παιδιά μας, για την πατρίδα μας.
Σας ευχαριστώ.