Με ιδιαίτερα σκληρή γλώσσα παρεμβαίνει το ΚΚΕ με αφορμή τη νέα σειρά θανατηφόρων εργατικών δυστυχημάτων, κάνοντας λόγο για μια κατάσταση που δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπίζεται ως «κακή στιγμή» ή «μεμονωμένο περιστατικό», αλλά ως αποτέλεσμα μιας πολιτικής που –όπως υποστηρίζει– βάζει το κόστος και την κερδοφορία πάνω από την ανθρώπινη ζωή.
Στην ανακοίνωσή του, το κόμμα εστιάζει στο γεγονός ότι μέσα σε μόλις έξι ημέρες καταγράφηκαν έξι νεκροί εργάτες, παρουσιάζοντας την εικόνα ενός καθημερινού εργασιακού κινδύνου που, σύμφωνα με την εκτίμησή του, έχει αποκτήσει χαρακτηριστικά μόνιμης συνθήκης στους χώρους εργασίας.
Το ΚΚΕ κάνει λόγο για «γαλέρες θανάτου» και για έναν «ακήρυχτο πόλεμο» που διεξάγεται καθημερινά στους χώρους δουλειάς, όπου οι εργαζόμενοι –όπως αναφέρει– καλούνται να παράγουν περισσότερο, γρηγορότερα και με λιγότερα μέτρα προστασίας. Στο επίκεντρο της κριτικής του βρίσκονται οι συνθήκες εντατικοποίησης της εργασίας, η υποστελέχωση, η ανεπαρκής επιτήρηση των κανόνων ασφαλείας και η μετακύλιση της ευθύνης στους ίδιους τους εργαζόμενους.
Κατά την ανάγνωση του Περισσού, τα συνεχόμενα εργατικά δυστυχήματα δεν αποτελούν εξαιρέσεις αλλά εκδήλωση μιας βαθύτερης πραγματικότητας: της πίεσης για αύξηση παραγωγικότητας και μείωση κόστους σε κρίσιμους κλάδους, από τις κατασκευές και τη βιομηχανία έως τις μεταφορές και τις υπηρεσίες.
Το κόμμα υποστηρίζει ότι κάθε φορά που γίνεται λόγος για «ανθρώπινο λάθος», αποσιωπώνται οι πραγματικές συνθήκες μέσα στις οποίες εργάζεται κάποιος: εξαντλητικά ωράρια, εργολαβικές σχέσεις, έλλειψη προσωπικού, περιορισμένοι έλεγχοι και πίεση για να μη σταματά ποτέ η παραγωγή.
Σε αυτό το πλαίσιο, το ΚΚΕ δηλώνει ότι θα βρεθεί «μπροστά» στην προσπάθεια οργάνωσης και κινητοποίησης των εργαζομένων, ζητώντας άμεσα μέτρα προστασίας της ζωής και της υγείας στους χώρους εργασίας. Μεταξύ των αιτημάτων που προβάλλει περιλαμβάνονται ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών, υποχρεωτική εφαρμογή όλων των κανόνων υγείας και ασφάλειας, αυστηρή λογοδοσία εργοδοτών όπου διαπιστώνονται παραβάσεις, προσλήψεις προσωπικού και ενίσχυση των συλλογικών διεκδικήσεων.
Το πολιτικό μήνυμα που επιχειρεί να αναδείξει είναι ότι η ασφάλεια στην εργασία δεν μπορεί να θεωρείται «κόστος», ούτε να εξαρτάται από οικονομικούς δείκτες και επιχειρησιακά πλάνα.
Με τη φράση «ως εδώ με τους νεκρούς και τους σακαταμένους», το ΚΚΕ επιχειρεί να μετατρέψει τη συζήτηση από τη διαχείριση των επιμέρους περιστατικών σε συνολική πολιτική αντιπαράθεση για το μοντέλο εργασίας και ανάπτυξης.
Το επόμενο διάστημα αναμένεται να ενταθεί η πολιτική και συνδικαλιστική αντιπαράθεση γύρω από τα εργατικά δυστυχήματα, καθώς η αύξηση των περιστατικών επαναφέρει στο προσκήνιο το ερώτημα αν οι σημερινές συνθήκες εργασίας διασφαλίζουν πράγματι ότι κανείς δεν θα πληρώνει με τη ζωή του το μεροκάματο.
Κώστας Κορέλλης