Η “Φωνή Λογικής” έκανε αναφορά στα μέτρα που εξήγγειλε ο Πρωθυπουργός, για την αντιμετώπιση της ακρίβειας και των συνεπειών του πολέμου στη Μέση Ανατολή.
Σε αναφορά της, η Πρόεδρος της “Φωνής Λογικής” Αφροδίτη Λατινοπούλου επισημαίνει:
“Τα μέτρα που εξήγγειλε ο Πρωθυπουργός για την αντιμετώπιση της ακρίβειας και των συνεπειών του πολέμου στη Μέση Ανατολή δεν αποτελούν λύση.
Αποτελούν τη συνέχιση μιας αποτυχημένης, καθαρά σοσιαλιστικής πολιτικής που διαλύει την
οικονομία, στρεβλώνει την αγορά και εγκλωβίζει τους πολίτες σε μια διαρκή εξάρτηση από το κράτος.
Αναλυτικά:
Η παράταση της επιδότησης στο diesel επιβεβαιώνει την αποτυχία του ίδιου του μέτρου. Παρά τις επιδοτήσεις, το μεταφορικό κόστος παραμένει υψηλό και μετακυλίεται στις τιμές. Η κυβέρνηση απλώς αγοράζει χρόνο, χωρίς να λύνει το πρόβλημα.
Η επιδότηση λιπασμάτων εντάσσεται στη γνωστή λογική του κράτους-ρυθμιστή, η οποία ιστορικά αποτυγχάνει. Όπως ακριβώς η ίδια η κυβέρνηση υποστήριζε ότι η μείωση ΦΠΑ δεν περνά στον καταναλωτή, έτσι και εδώ η επιδότηση κινδυνεύει να ενσωματωθεί στο κόστος χωρίς ουσιαστικό όφελος για την κοινωνία.
Η έκτακτη ενίσχυση ανά παιδί αποτελεί ακόμη ένα “pass” σε μια μακρά λίστα επιδομάτων. Το όφελος είναι πρόσκαιρο και αμελητέο, ενώ ενισχύεται η νοοτροπία του κράτους-πατερούλη. Πρόκειται για καθαρή σοσιαλιστική διαχείριση φτώχειας, όχι για παραγωγή πλούτου.
Η αύξηση των ενισχύσεων προς συνταξιούχους, σε ένα ήδη επιβαρυμένο σύστημα, όπου η πλειονότητα των δαπανών καλύπτεται από τον προϋπολογισμό, αποδεικνύει ότι η κυβέρνηση λειτουργεί με όρους ψηφοθηρίας. Δεν λύνει το πρόβλημα βιωσιμότητας, απλώς το μεταθέτει.
Η επιστροφή ενοικίου είναι ένα ακόμη χαρακτηριστικό παράδειγμα σοσιαλιστικής παρέμβασης που απέτυχε. Όπως και τα προγράμματα τύπου «Σπίτι μου», οδήγησαν σε αύξηση των τιμών. Όταν το κράτος παρεμβαίνει αυθαίρετα στην αγορά, το αποτέλεσμα είναι πάντα το ίδιο: στρεβλώσεις, περιορισμός ανταγωνισμού και τελικά ακριβότερη ζωή για όλους.
Οι πολιτικές αυτές αποδεικνύουν ότι η κυβέρνηση παραμένει εγκλωβισμένη σε μια παρωχημένη, σοσιαλιστική αντίληψη διανομής χρημάτων, αντί για ενίσχυση της παραγωγής, των επενδύσεων και της ανταγωνιστικότητας.
Πρόκειται για τη γνωστή λογική των επιδομάτων προς εξαγορά συνειδήσεων, που μακροπρόθεσμα καταστρέφει την οικονομία.
Όσον αφορά τις ρυθμίσεις οφειλών, απαιτείται προσοχή. Η εμπειρία δείχνει ότι η συμμετοχή είναι περιορισμένη και η συνέπεια χαμηλή. Ιδιαίτερα η πρόβλεψη για άρση κατάσχεσης με μερική αποπληρωμή ενισχύει την - του «δεν πληρώνω» και δημιουργεί σοβαρό ηθικό κίνδυνο (moral hazard), υπονομεύοντας τη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος.
Η ΦΩΝΗ ΛΟΓΙΚΗΣ τονίζει ξεκάθαρα:
Η χώρα δεν έχει ανάγκη από περισσότερες σοσιαλιστικές πολιτικές διανομής φτώχειας. Έχει ανάγκη από ελεύθερη οικονομία, ενίσχυση της παραγωγής, μείωση φόρων και πραγματικές μεταρρυθμίσεις που δημιουργούν πλούτο.
Η Ελλάδα δεν μπορεί να προχωρήσει με επιδόματα. Μπορεί να προχωρήσει μόνο με ανάπτυξη”