Η ψηφοφορία για το διεκδικητικό πλαίσιο του συνεδρίου της ΚΕΔΕ στην Καλαμάτα, στις 7 Νοεμβρίου, εξελίχθηκε σε ανοιχτή σύγκρουση για τον τρόπο καταμέτρησης και την αξιοπιστία της διαδικασίας. Ο Χάρης Δούκας ζήτησε ονομαστική ψηφοφορία, ενώ η προεδρία επέμεινε στην ανάταση χειρός, επικαλούμενη το καταστατικό. Η πρόταση της πλειοψηφίας επικράτησε με 213 ψήφους, αλλά το αποτέλεσμα δεν έσβησε τη διαφωνία για το αν αποτυπώθηκε με επαρκή σαφήνεια η βούληση των συνέδρων.
Η διαφωνία για τον τρόπο καταμέτρησης
Η ένταση εκδηλώθηκε κατά την ψηφοφορία για το διεκδικητικό πλαίσιο, μετά τη συζήτηση και την ανάγνωση των ψηφισμάτων. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, ο δήμαρχος Αθηναίων και επικεφαλής της παράταξης «Αυτοδιοίκηση Τώρα» αμφισβήτησε τη διαδικασία και ζήτησε να καταγραφεί ονομαστικά η ψήφος. Ο πρόεδρος της ΚΕΔΕ, Λάζαρος Κυρίζογλου, επέμεινε στην ψηφοφορία με ανάταση χειρός, επικαλούμενος το καταστατικό της Ένωσης.
Η επιλογή αυτή βρίσκεται στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης: η επίκληση του κανονισμού απαντά στο ερώτημα ποια διαδικασία υποστήριξε η προεδρία, όχι κατ’ ανάγκη στο αν η καταμέτρηση ήταν εύκολα ελέγξιμη από όλους τους παρόντες. Ρεπορτάζ περιέγραψαν διαφωνίες για τον αριθμό των υψωμένων χεριών και υψηλούς τόνους ανάμεσα στον Δούκα και τον γενικό γραμματέα της ΚΕΔΕ, Δημήτρη Καφαντάρη.
Ο Δούκας προχώρησε σε καταγγελία περί νοθείας, όπως μετέδωσε το «Βήμα». Πρόκειται για δικό του ισχυρισμό, ο οποίος δεν τεκμηριώνεται από τα διαθέσιμα στοιχεία ως διαπιστωμένο γεγονός. Από την πλευρά του, ο Καφαντάρης απέρριψε έντονα την κατηγορία. Η διάκριση έχει σημασία: η πολιτική αντιπαράθεση και οι αμφισβητήσεις καταγράφονται, αλλά δεν συνιστούν από μόνες τους απόδειξη αλλοίωσης της ψηφοφορίας.
Το αποτέλεσμα και τα όριά του
Η πρόταση της παράταξης του Κυρίζογλου έλαβε 213 ψήφους, εκείνη της παράταξης του Δούκα 111 και η πρόταση της Λαϊκής Συσπείρωσης 14. Το άθροισμα είναι 338, όσοι αναφέρθηκαν ως παρόντες στην καταμέτρηση του «Βήματος». Οι αριθμοί αποτυπώνουν την έκβαση που ανακοινώθηκε, αλλά δεν επιλύουν από μόνοι τους τη διαφωνία για τη διαδικασία: άλλο το αποτέλεσμα που καταγράφηκε και άλλο το κατά πόσο ο τρόπος καταμέτρησης παρείχε την αναγκαία βεβαιότητα σε όσους συμμετείχαν.
Υπάρχει, πάντως, και αντίθετο επιχείρημα που δεν πρέπει να παραβλεφθεί: εφόσον η προεδρία θεωρούσε ότι η ανάταση χειρός προβλέπεται από τον κανονισμό, η επιλογή της δεν αποδεικνύει αυτομάτως παρατυπία. Αυτό όμως δεν αναιρεί την πολιτική και θεσμική απαίτηση οι διαδικασίες να είναι κατανοητές και επαληθεύσιμες, ιδίως όταν διατυπώνονται ενστάσεις την ώρα της καταμέτρησης.
Η παρέμβαση του ΠΑΣΟΚ και το επόμενο βήμα
Σε ανακοίνωσή του στις 7 Νοεμβρίου, το Γραφείο Τύπου του ΠΑΣΟΚ καταδίκασε τη στάση του Προεδρείου της ΚΕΔΕ. Το κόμμα υποστήριξε ότι δεν διασφαλίστηκε το αδιάβλητο της ψηφοφορίας και έκανε λόγο για επιθέσεις στελεχών της πλειοψηφίας σε βάρος του Δούκα και συνεργατών του. Οι αναφορές αυτές αποδίδονται στο ΠΑΣΟΚ και δεν αποτελούν ανεξάρτητη διαπίστωση για το τι συνέβη.
Η ανακοίνωση μεταφέρει την αντιπαράθεση από την αίθουσα του συνεδρίου στο πολιτικό πεδίο, αλλά δεν υποκαθιστά τεκμηρίωση για τη διαδικασία. Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι αν υπάρχουν πρακτικά, καταγραφή ή άλλη επίσημη αποτύπωση που να επιτρέπει στους συνέδρους και στην ΚΕΔΕ να ελέγξουν με σαφήνεια πώς προέκυψαν οι αριθμοί. Τα διαθέσιμα στοιχεία δεν αναφέρουν ότι έχει υπάρξει τέτοια ανεξάρτητη επαλήθευση.
Η ΚΕΔΕ ανακοίνωσε ότι τα ψηφίσματα των παρατάξεων τέθηκαν σε ψηφοφορία μετά τον συνεδριακό διάλογο. Σε ξεχωριστή ψηφοφορία, η πρόταση της Λαϊκής Συσπείρωσης για τη σχολική στέγη εγκρίθηκε ομόφωνα, σύμφωνα με το σχετικό δημοσίευμα. Η εξέλιξη δείχνει ότι η ένταση δεν αφορούσε κάθε επιμέρους θέμα, αλλά δεν αίρει την αμφισβήτηση για την ψηφοφορία του διεκδικητικού πλαισίου.
Επόμενος σταθμός είναι η συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ΚΕΔΕ, η οποία έχει προγραμματιστεί για τις 12 Νοεμβρίου. Εκεί θα φανεί αν η διαφωνία θα μείνει σε επίπεδο δημόσιων καταγγελιών ή αν θα υπάρξουν διευκρινίσεις για τον κανονισμό, την καταμέτρηση και τον τρόπο με τον οποίο θα αντιμετωπιστούν ανάλογες ενστάσεις στο μέλλον. Για έναν θεσμό που εκπροσωπεί τους δήμους, η διαδικαστική καθαρότητα δεν είναι δευτερεύουσα λεπτομέρεια: είναι προϋπόθεση για να γίνονται αποδεκτές και οι αποφάσεις του.
Ακολούθησε το Politics24
Οι σημαντικότερες πολιτικές ειδήσεις και αναλύσεις, χωρίς περιττό θόρυβο.