ΚΚΕ: Στο ευρωκοινοβούλιο τα Τέμπη και το αίτημα του απεργού πείνας Πάνου Ρούτσι

Τις διεκδικήσεις του απεργού πείνας Πάνου Ρούτσι και άλλων συγγενών θυμάτων του εγκλήματος των Τεμπών φέρνει στις Βρυξέλλες η ευρωκοινοβουλευτική ομαδα του ΚΚΕ. Προς την Επιτροπή Αναφορών του Ευρωπαϊκού κοινοβουλίου έστειλε επιστολή ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ Λευτέρης Νικολάου Αλαβάνος, αναφερόμενος και στις πρόσφατες εξελίξεις με την απεργία πείνας του πατέρα του Ντένι Ρούτσι, που είναι ένας από τους 57 νεκρούς της σιδηροδρομικής τραγωδίας.

Στην επιστολή, το ΚΚΕ καλεί την Επιτροπή Αναφορών να περιλάβει άμεσα προς συζήτηση σε εμβόλιμη ημερήσια διάταξη την αναφορά του «Συλλόγου συγγενών θυμάτων Τεμπών» που επί 1,5 και πλέον χρόνο βρίσκεται στα συρτάρια της.

Το ΚΚΕ καλεί να συζητηθούν οι διεκδικήσεις των συγγενών που δείχνουν τις αιτίες της σιδηροδρομικής τραγωδίας και περιγράφουν ευθύνες και της κυβέρνησης της ΝΔ και αρμοδίων για το ζήτημα του χειρισμού της διαλεύκανσης του εγκλήματος των Τεμπών και το πλαίσιο της συγκάλυψης.

Το ΚΚΕ προχώρησε στην παρέμβασή αυτή, τη Τρίτη 23 Σεπτεμβρίου, σημειώνοντας παράλληλα ότι έχει σταθερή πεποίθηση ότι το καθοριστικό δίλημμα «ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας» δεν θα το απαντήσουν κοινοβουλευτικές επιτροπές, αλλά οι λαοί στους δρόμους του αγώνα.

Η Επιστολή – παρέμβαση στην Επιτροπή Αναφορών του Ευρωκοινοβουλίου που έγινε από τον ευρωβουλευτή του ΚΚΕ, Λευτέρη Νικολάου – Αλαβάνου, τακτικό μέλος της Επιτροπής Αναφορών (PETI) αναφέρει τα εξής:

«Η απεργία πείνας του Πάνο Ρούτσι, πατέρα του δολοφονημένου στο έγκλημα των Τεμπών, Ντένις, διεκδικώντας να ικανοποιηθεί το δίκαιο αίτημα (όπως και τα αντίστοιχα άλλων συγγενών) για την αυτονόητη υποχρέωση της πολιτείας για εκταφή της σορού του παιδιού του ώστε να διαλευκανθεί η αιτία θανάτου του, και άλλα σοβαρά γεγονότα που έχουν μεσολαβήσει, δίνουν υπερεπείγοντα χαρακτήρα στην εξέταση της Αναφοράς με αριθμό 0024/2024 του «Συλλόγου συγγενών θυμάτων Τεμπών.»

Η Επιτροπή Αναφορών φέρει μεγάλη ευθύνη για το γεγονός ότι επί 1,5 και πλέον χρόνο η παραπάνω αναφορά παραμένει στα «συρτάρια» της. Καθυστερεί αδικαιολόγητα και απαράδεκτα τη συζήτησή της, παρά τον επείγοντα χαρακτήρα της, τις προσπάθειες συγκάλυψης των εγκληματικών ευθυνών από την κυβέρνηση της ΝΔ και τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις του Ελληνικού λαού με αιτήματα την τιμωρία των ενόχων του εγκλήματος «όσο ψηλά κι αν βρίσκονται» και την ανατροπή της πολιτικής που «γεννάει» Τέμπη, πολύνεκρες τραγωδίες στο βωμό των συμφερόντων των επιχειρηματικών ομίλων και του κέρδους.

Η απροκάλυπτη κυβερνητική προσπάθεια συγκάλυψης του εγκλήματος από την κυβέρνηση της ΝΔ, αλλοίωσης των αποδεικτικών στοιχείων από την τοποθεσία του, οι κυβερνητικές παρεμβάσεις στη δικαστική διαδικασία, όπως και το γεγονός ότι η ανακριτική διαδικασία έκλεισε εσπευσμένα και πρόωρα, ενώ υπάρχουν τεράστιες ελλείψεις και εκκωφαντικά κενά, χωρίς να εξεταστούν και ικανοποιηθούν τα αιτήματα των συγγενών των θυμάτων για απαραίτητες και αναγκαίες ανακριτικές πράξεις, αποκαλύπτουν τις τεράστιες ευθύνες της κυβέρνησης και γεννούν σοβαρά ερωτηματικά για τη λειτουργία της Δικαιοσύνης που διαχρονικά και συστηματικά ελέγχεται από την εκάστοτε κυβέρνηση με το διορισμό της ανώτατης ηγεσίας της.

Αντιλαμβανόμαστε την «αμηχανία» της Επιτροπής Αναφορών να συζητήσει την επίμαχη Αναφορά, γιατί αντικειμενικά θα αποκαλυφθεί το γεγονός ότι: Είναι η ίδια η πολιτική της ΕΕ, των 4 «σιδηροδρομικών πακέτων» νομοθεσίας της που θέσπισε την «απελευθέρωση» και ιδιωτικοποίηση των σιδηροδρόμων, την αντιμετώπιση της ασφάλειας με όρους κόστους – οφέλους, την κατάτμηση του έργου τους και την παράδοση κρίσιμων για την λειτουργία τους υπηρεσιών και υποδομών σε εργολάβους, ώστε σήμερα μόνο το 14% του δικτύου της ΕΕ να καλύπτεται από το σύστημα ασφαλείας σιδηροδρόμων ΕRTMS. Πολιτική που εφάρμοσαν όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις διαδοχικά οδηγώντας στο προδιαγεγραμμένο έγκλημα των Τεμπών.

Με βάση τα παραπάνω ζητάμε η παραπάνω Αναφορά του «Συλλόγου συγγενών θυμάτων Τεμπών» να προταχθεί και να περιληφθεί προς συζήτηση σε εμβόλιμη ημερήσια διάταξη της Επιτροπής Αναφορών τις αμέσως επόμενες ημέρες, έχοντας τη σταθερή πεποίθηση ότι το καθοριστικό δίλημμα «ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας» δεν θα το απαντήσουν κοινοβουλευτικές επιτροπές, αλλά οι λαοί στους δρόμους του αγώνα».