Η «εμπορευματοποίηση του νερού» βρίσκεται στο επίκεντρο της σύγκρουσης στη Βουλή για το νομοσχέδιο που επεκτείνει τις αρμοδιότητες ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ. Η τοποθέτηση του ΚΚΕ μετατρέπει μια τεχνική ρύθμιση σε καθαρή πολιτική αντιπαράθεση για το ποιος θα ελέγχει έναν θεμελιώδη κοινωνικό πόρο.
Η «εμπορευματοποίηση του νερού» βρίσκεται στο επίκεντρο της συζήτησης για το νομοσχέδιο που επεκτείνει τις αρμοδιότητες της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ στην ολομέλεια της Βουλής. Η αγορήτρια του ΚΚΕ, Διαμάντω Μανωλάκου, συνδέει ευθέως την κυβερνητική επιλογή με το ευρωπαϊκό πλαίσιο και με το προηγούμενο της αγοράς ενέργειας.
Πώς το νομοσχέδιο οδηγεί σε εμπορευματοποίηση του νερού;
Η κ. Μανωλάκου υποστηρίζει ότι με την παράδοση της διαχείρισης του νερού μεγάλου μέρους της χώρας στις ανώνυμες εταιρείες ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ γίνεται «ένα ακόμα βήμα» για τη μετατροπή του σε ακριβό εμπόρευμα. Θυμίζει την εμπειρία της ιδιωτικοποίησης στην ενέργεια, όπου η συγκέντρωση σε καρτέλ οδήγησε σε εκτίναξη της τιμής της κιλοβατώρας και σε διεύρυνση της ενεργειακής φτώχειας για τα λαϊκά νοικοκυριά.
Κατά την τοποθέτησή της, το νομοσχέδιο δεν στοχεύει σε φτηνό, ποιοτικό και επαρκές νερό για όλες τις κοινωνικές και παραγωγικές ανάγκες, αλλά στην πλήρη εμπορευματοποίηση του νερού με βάση τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα φέρνει την ανάθεση στην ΕΥΑΘ της διαχείρισης αγροτικού νερού, ώστε να επιταχυνθεί η εφαρμογή κριτηρίων αγοράς και να προωθηθεί νέο παραγωγικό μοντέλο στην αγροτική οικονομία.
Ποιο θεσμικό κενό και ποιες πολιτικές ευθύνες αναδεικνύονται;
Η βουλευτής του ΚΚΕ επισημαίνει ότι απουσιάζει ένα ενιαίο, πανεθνικό σχέδιο διαχείρισης του υδάτινου δυναμικού με κριτήριο το σύνολο των λαϊκών αναγκών. Αντί γι’ αυτό, λειτουργούν μόνο σχέδια ανά περιφέρεια και υδρολογική λεκάνη, τα οποία συνοδεύονται από διαμάχες και δικαστικές προσφυγές μεταξύ δήμων, επιμελητηρίων και ΜΚΟ, οδηγώντας σε αποσπασματικές και ακριβές λύσεις για τους πολίτες.
Η κ. Μανωλάκου δεν περιορίζεται στην κριτική προς την κυβέρνηση, αλλά αποδίδει ευθύνη σε «όλα τα κόμματα του συστήματος που κυβέρνησαν», κατονομάζοντας ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ ως «συνένοχα» για την πολιτική εμπορευματοποίησης του νερού. Κατά την άποψή της, όλα τα αστικά κόμματα δεσμεύονται στην εφαρμογή της κοινοτικής οδηγίας για το νερό και των προαπαιτουμένων του Ταμείου Ανάκαμψης, προκειμένου να διασφαλιστούν τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα που ζητά η Κομισιόν.
Τι σημαίνει για εσάς ως πολίτης
Στο επίπεδο της καθημερινότητας, η κριτική του ΚΚΕ προειδοποιεί ότι η διεύρυνση του ρόλου των ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ ως ανωνύμων εταιρειών μπορεί να μεταφραστεί σε αυξήσεις στην τιμή ύδρευσης και άρδευσης. Για τα αστικά νοικοκυριά αυτό σημαίνει υψηλότερους λογαριασμούς, ενώ για τους αγρότες αυξημένο κόστος παραγωγής, ιδίως σε περιοχές με υδροβόρες καλλιέργειες που ήδη βρίσκονται στο στόχαστρο του νέου παραγωγικού μοντέλου.
Πέρα από το οικονομικό σκέλος, τίθεται ζήτημα πρόσβασης σε επαρκές και ποιοτικό νερό ως δημόσιο αγαθό, με επιπτώσεις στη δημόσια υγεία και στο περιβάλλον. Η απουσία ενιαίου εθνικού σχεδιασμού, όπως αναδεικνύεται στη συζήτηση, αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο ανισοτήτων μεταξύ περιοχών και ενίσχυσης των τοπικών συγκρούσεων για τη χρήση των υδάτινων πόρων.
Σχόλιο 
: Η αντιπαράθεση για το νερό αποκαλύπτει ότι η ελληνική πολιτική σκηνή εξακολουθεί να αντιμετωπίζει τους φυσικούς πόρους κυρίως ως πεδίο συμμόρφωσης σε ευρωπαϊκές δεσμεύσεις και λιγότερο ως αφετηρία για έναν συνεκτικό, κοινωνικά προσανατολισμένο εθνικό σχεδιασμό. Η κριτική του ΚΚΕ, ακόμη κι αν δεν συμμερίζονται όλοι τα συμπεράσματά της, αναδεικνύει ένα θεσμικό έλλειμμα στρατηγικής για το πώς ορίζεται στην πράξη το «δημόσιο αγαθό» σε μια οικονομία που οργανώνεται όλο και περισσότερο με όρους αγοράς.
Διαβάστε επίσης:
ΣΥΡΙΖΑ ζητά απόσυρση νομοσχεδίου για διαχείριση υδάτων
Επιτροπή Δεοντολογίας ζητά άρση ασυλίας Αβραμόπουλου για Qatargate
#Βουλή #ΚΚΕ #ΕΥΔΑΠ #ΕΥΑΘ #νερό