Η Idemitsu Kosan, η δεύτερη μεγαλύτερη εταιρεία διύλισης πετρελαίου της Ιαπωνίας, έχει αρχίσει να προμηθεύεται σαουδαραβικό αργό από το Γιανμπού μέσω της διαδρομής της Διώρυγας του Σουέζ και του Ακρωτηρίου της Καλής Ελπίδας και δεν βλέπει άμεση απειλή για τη σταθερότητα των προμηθειών της, χάρη επίσης στο αργό από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα που μεταφέρεται μέσω της Φουτζέιρα και στις εισαγωγές από τη Βόρεια Αμερική, δήλωσε την Τρίτη ο πρόεδρός της.
“Εάν αφήσουμε στην άκρη τους μεγαλύτερους χρόνους μεταφοράς και το υψηλότερο κόστος μεταφοράς, δεν αναμένουμε κάποια σημαντική διαταραχή στην προμήθεια αργού”, δήλωσε στο Reuters ο πρόεδρος Νόριακι Σακάι.
Οι επιθέσεις των Χούθι της Υεμένης, που ευθυγραμμίζονται με το Ιράν, έχουν καταστήσει το στενό Μπαμπ ελ-Μαντέμπ απροσπέλαστο για τα περισσότερα φορτία σαουδαραβικού πετρελαίου, αναγκάζοντας τα πλοία να ακολουθούν μεγαλύτερη διαδρομή. Τα ταξίδια που συνήθως διαρκούν περίπου 20 ημέρες απαιτούν πλέον 50 έως 60 ημέρες, αν και η Idemitsu σχεδιάζει να συνεχίσει να προμηθεύεται σαουδαραβικό αργό μέσω της διαδρομής του Σουέζ, δήλωσε ο Σακάι, σύμφωνα με το Reuters.
Η Idemitsu αρνήθηκε να δώσει λεπτομέρειες για τη διαδρομή. Ωστόσο, η Saudi Aramco έχει προσφέρει επιπλέον φορτία αργού για φόρτωση από το αιγυπτιακό μεσογειακό λιμάνι Σίντι Κερτίρ από τον Ιούλιο. Το αργό, το οποίο φορτώνεται από το σαουδαραβικό λιμάνι Γιανμπού στην Ερυθρά Θάλασσα, μεταφέρεται στο Αΐν Σούχνα της Αιγύπτου και στη συνέχεια μέσω του αγωγού Σουέζ–Μεσογείου στο Σίντι Κερτίρ για εξαγωγή.
Η Ιαπωνία προμηθεύτηκε το 94% των εισαγωγών αργού πετρελαίου της από τη Μέση Ανατολή το 2025, με το 93% αυτών των ποσοτήτων να διέρχεται από τα Στενά του Ορμούζ, τα οποία η Τεχεράνη έχει ουσιαστικά κλείσει από τότε που ξεκίνησε ο πόλεμος ΗΠΑ–Ισραήλ εναντίον του Ιράν στα τέλη Φεβρουαρίου, ωθώντας το Τόκιο να αξιοποιήσει τα στρατηγικά αποθέματα και να αναζητήσει εναλλακτικές προμήθειες.
Ερωτηθείς εάν η Idemitsu θα μειώσει την εξάρτησή της από το πετρέλαιο της Μέσης Ανατολής, ο Σακάι δήλωσε ότι η διατήρηση της πρόσβασης στο πετρέλαιο της περιοχής θα πρέπει να παραμείνει προτεραιότητα, επικαλούμενος τη μακροχρόνια εμπιστοσύνη μεταξύ της Ιαπωνίας και των παραγωγών της Μέσης Ανατολής, καθώς και την καταλληλότητα του συγκεκριμένου αργού για τα ιαπωνικά διυλιστήρια.
Μια σημαντική στροφή προς ποικιλίες αργού εκτός Μέσης Ανατολής θα απαιτούσε δαπανηρές τροποποιήσεις στα διυλιστήρια και θα αποτελούσε “περιττή επένδυση” για την Ιαπωνία, δήλωσε.
Ωστόσο, ο Σακάι αναγνώρισε τις ανησυχίες της κοινής γνώμης ότι η Ιαπωνία εξαρτάται υπερβολικά από το αργό της Μέσης Ανατολής και δήλωσε ότι η κυβέρνηση και η βιομηχανία θα πρέπει να συζητήσουν ποια είναι η κατάλληλη ισορροπία στο μέλλον.
Αναπτυξιακός τομέας
Το νέο πενταετές επιχειρηματικό σχέδιο της Idemitsu, έως το οικονομικό έτος 2030, σηματοδοτεί την επιστροφή στην κύρια δραστηριότητά της, το πετρέλαιο και τα καύσιμα, μετά την έμφαση στην απανθρακοποίηση που είχε το προηγούμενο σχέδιο, θέτοντας ως στόχο αξιοποίηση των διυλιστηρίων στο 90% ή υψηλότερα. Το ποσοστό λειτουργίας των διυλιστηρίων από τον Απρίλιο έως τον Ιούνιο ήταν 84%.
Ο Σακάι δήλωσε ότι η εταιρεία στοχεύει να αυξήσει το ποσοστό αξιοποίησης, εφαρμόζοντας σε όλες τις δραστηριότητές της την τεχνογνωσία στη συντήρηση και την πρόληψη της διάβρωσης που έχει αναπτύξει στο διυλιστήριό της στο Χοκάιντο.
Ανέδειξε επίσης το υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG) ως βασικό τομέα ανάπτυξης. Μέσω της MidOcean Energy, στην οποία η Idemitsu ανακοίνωσε τον Μάρτιο ότι θα επενδύσει 500 εκατομμύρια δολάρια, η εταιρεία στοχεύει να εξασφαλίσει δυνατότητες παραλαβής και εμπορίας LNG, ενώ παράλληλα επεκτείνει την εμπορική της δραστηριότητα, δήλωσε.
Η Idemitsu σχεδιάζει να προμηθεύει στερεούς ηλεκτρολύτες για τα επόμενης γενιάς ηλεκτρικά οχήματα της Toyota, εξοπλισμένα με μπαταρίες ιόντων λιθίου στερεάς κατάστασης, τα οποία προγραμματίζεται να μπουν σε εμπορική παραγωγή μεταξύ 2027 και 2028.
Ο Σακάι δήλωσε ότι αυξάνεται επίσης η ζήτηση για εφαρμογές όπως τα drones, τα ρομπότ και τα συστήματα αποθήκευσης ενέργειας, γεγονός που ενδέχεται να οδηγήσει την εταιρεία να αποφασίσει έως το τέλος του οικονομικού έτους 2030 εάν θα επεκτείνει την παραγωγική της δυναμικότητα.