Ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας μίλησε σήμερα στο Βελλίδειο Συνεδριακό Κέντρο Θεσσαλονίκης, στην εκδήλωση – συζήτηση που διοργάνωσαν οι κλαδικές Οργανώσεις της ΚΟ Κεντρικής Μακεδονίας, με θέμα: «Με το ΚΚΕ στον αγώνα για μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς! Για τη ζωή που μας αξίζει!».
Τον ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, υποδέχτηκε πολυμελής αντιπροσωπεία των εργολαβικών εργαζομένων στα ΕΛΠΕ, η οποία τον ευχαρίστησε για τη στήριξη που παρείχε το ΚΚΕ στον αγώνα τους για το δικαίωμα να συνεχίσουν την εργασία τους.
Ο Δημήτρης Κουτσούμπας, απευθυνόμενος στους εργαζόμενους των ΕΛΠΕ, αναφέρθηκε στην προσπάθεια της εργοδοσίας να τους “κλαδέψει” δικαιώματα. Ανέδειξε τον δίμηνο αγώνα τους, με τον οποίο κατάφεραν την επιστροφή στην εργασία τους, λέγοντας: «Τα καταφέρατε με ενότητα, με την αποφασιστικότητα και τον αγώνα σας. Εμείς χαιρόμαστε που ήμασταν στο πλευρό σας από την πρώτη στιγμή και καταφέρατε αυτές τις νίκες. Συνεχίστε αγωνιστικά και το ΚΚΕ θα είναι δίπλα σας πάντα.»
Η εκδήλωση ξεκίνησε με θεματικές παρεμβάσεις συνδικαλιστών και εργαζομένων. Συγκεκριμένα, μίλησε η Χριστίνα Αποστολίδου, πρόεδρος του Σωματείου Ιδιωτικών Υπαλλήλων Νομού Θεσσαλονίκης με θέμα: “Τα νέα «Τέμπη» είναι εδώ: Ο κίνδυνος Βιομηχανικού Ατυχήματος Μεγάλης Έκτασης (ΒΑΜΕ) στη Θεσσαλονίκη.” Ακολούθησε η ομιλία της Παναγιώτας Ρόζου, συνδικαλίστριας – επιθεωρήτριας εργασίας, με θέμα: “Επιτελικό κράτος: Η Επιθεώρηση Εργασίας με δεμένα τα χέρια”. Στη συνέχεια έκανε παρέμβαση ο Μανώλης Μανώλης, αντιπρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων – μεταλλωρύχων της Ελληνικός Χρυσός με θέμα: “Δίνουμε τη μάχη για την οργάνωση και την υπεράσπιση της υγείας μας στον χώρο δουλειάς”. Έπειτα, ο Θεόφιλος Στεφανίδης, πρόεδρος του Συνδικάτου Εργατοϋπαλλήλων Τηλεπικοινωνιών και Πληροφορικής Νομού Θεσσαλονίκης, πραγματοποίησε ομιλία με θέμα “Burn-out, mobbing και η υγεία των εργαζομένων στα χρόνια της «4ης Βιομηχανικής Επανάστασης»” ενώ οι θεματικές παρεμβάσεις ολοκληρώθηκαν με την ομιλία της Σταυρούλας Νικολαίδου, αντιπροέδρου του Συνδικάτου Εργαζομένων Γάλακτος Τροφίμων Ποτών Κεντρικής Μακεδονίας, που είχε τίτλο “Κερδοφορία και επαγγελματικοί κίνδυνοι: Μια παράλληλη πορεία”.
Ολοκληρώνοντας τις παρεμβάσεις, διαβάστηκε και επιστολή μιας εργάτριας που ακρωτηριάστηκε την ώρα της δουλειάς, της Βασιλικής Παυλίδου.
Στη συνέχεια ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας έκανε την ακόλουθη ομιλία:
Φίλες και Φίλοι
συντρόφισσες και σύντροφοι
Αν σήμερα και εδώ, στη Θεσσαλονίκη, επιλέγουμε να συζητάμε ένα τόσο σοβαρό ζήτημα, όπως αυτό της υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, είναι γιατί εμείς ως ΚΚΕ επιμένουμε να αναδεικνύουμε τα πραγματικά προβλήματα των εργαζομένων.
Όλες οι παρεμβάσεις που προηγήθηκαν από συνδικαλιστές, σε διαφορετικούς μάλιστα κλάδους και από την πρόεδρο του Συλλόγου Επιθεωρητών Εργασίας, επιβεβαιώνουν ότι σωστά επιλέγουμε να αναδεικνύουμε το φλέγον αυτό ζήτημα για την εργατική τάξη.
Δεν έχει περάσει, άλλωστε, πολύ καιρός από τη συζήτηση της Επίκαιρης Επερώτησης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματός μας για αυτό το κρίσιμο ζήτημα στη Βουλή.
Έχουμε πει και θα το ξαναπούμε, πως πρόκειται στην κυριολεξία για έναν ακήρυχτο πόλεμο που χρόνο με τον χρόνο κλιμακώνεται. Όπως επίσης έχουμε πει, πως θύματα σε αυτόν τον πόλεμο μετρά μόνο η μια πλευρά, οι εργαζόμενοι.
Πέρυσι, το 2025, θρηνήσαμε περισσότερους από 200 εργαζόμενους και φέτος, ήδη το πρώτο εξάμηνο του 2026 οι θάνατοι έχουν φτάσει τους 69, ενώ χιλιάδες είναι οι σακατεμένοι από τις επαγγελματικές ασθένειες. Η κατάσταση αυτή που επικρατεί στους χώρους δουλειάς με τους επαγγελματικούς κινδύνους που δημιουργούνται δεν είναι φυσικό φαινόμενο, όπως ξεδιάντροπα προσπαθούν να το παρουσιάσουν η μεγάλη εργοδοσία και το κράτος της.
Είναι αποτέλεσμα της ίδιας της φύσης της παραγωγής σε αυτό το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα, αποτέλεσμα της ανάγκης για όλο μεγαλύτερη κερδοφορία, για όλο και μεγαλύτερη εντατικοποίηση.
Ο Μαρξ, 160 χρόνια πριν, έλεγε πως το κεφάλαιο με 300% κέρδος, δεν υπάρχει έγκλημα που να μην μπορεί να διαπράξει. Και το βλέπουμε κάθε μέρα στους χώρους δουλειάς. Κι αυτό το μεγάλο θέμα της υγείας και της ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, το αναδεικνύει μόνο το ΚΚΕ.
Όπως και κάθε ζήτημα που πονάει την εργατική τάξη, όπως είναι η ακρίβεια, οι χαμηλοί μισθοί, η άσχημη κατάσταση στην υγεία και στην εκπαίδευση, οι αρνητικές συνέπειες για τη ζωή του λαού μας από την εμπλοκή της χώρας στον πόλεμο. Και τα αναδεικνύουμε βέβαια από τη σκοπιά των συμφερόντων των εργαζομένων.
Γιατί εμείς έχουμε καθαρό ότι για να κερδίσουν οι εργαζόμενοι, ο λαός, πρέπει να χάσει το κεφάλαιο. Τα στοιχεία που συγκεντρώνουν τα συνδικάτα και άλλες ανεξάρτητες καταγραφές, δείχνουν το πραγματικό μέγεθος αυτού του εγκλήματος.
Και ας προσπαθεί η κυβέρνηση της ΝΔ να κρύψει με διάφορα τερτίπια τους εκατοντάδες νεκρούς από τα εργοδοτικά εγκλήματα πίσω από το βολικό επιχείρημα της «κακιάς στιγμής», ή κάποιου «ανθρώπινου λάθους». Ας προσπαθεί να βαφτίσει «παθολογική» την αιτία των χιλιάδων θανάτων εργαζομένων από εγκεφαλικά και ανακοπές, κρύβοντας πως αυτά αποτελούν φυσικό αποτέλεσμα της δουλειάς ήλιο με ήλιο, της πίεσης και των deadlines, της εντατικοποίησης της εργασίας σε απάνθρωπο βαθμό.
Η επιστημονική έρευνα και τα στοιχεία που συγκεντρώνουν οι συνδικαλιστικές οργανώσεις, παρά τα εμπόδια και τις δυσκολίες που μπαίνουν από τις κυβερνήσεις διαχρονικά, αποδεικνύουν πολύ συγκεκριμένα ότι μεγαλώνει συνεχώς ο αριθμός των εργαζομένων άνω των 65 ετών που αφήνουν τη ζωή τους στο μεροκάματο.
Τα στοιχεία της Ομοσπονδίας Εργαζομένων στις Τεχνικές Επιχειρήσεις δείχνουν ότι υπήρξε άνοδος σε αυτή την ηλικιακή κατηγορία κατά 60,5% το 2025, σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά. Ακόμα και από τα πειραγμένα στατιστικά στοιχεία της κυβέρνησης προκύπτει ότι το 50% περίπου των καταγεγραμμένων εργατικών δυστυχημάτων αφορά τους άνω των 55 ετών.
Και οι 3 τελευταίοι θάνατοι που καταγράφονται στην περιοχή της Κεντρικής Μακεδονίας τον τελευταίο μήνα, αφορούν εργαζόμενους αυτής της κατηγορίας. Ότι, δηλαδή, τα περισσότερα εργατικά δυστυχήματα γίνονται προς το τέλος της βάρδιας. Επιβεβαιώνεται αυτό που καταγράφουν εκθέσεις του Ελληνικού Ινστιτούτου Υγείας και Ασφάλειας ότι, μετά τις 8 ώρες δουλειάς, ο κίνδυνος έκθεσης σε εργατικά “ατυχήματα” αυξάνεται δραματικά.
Μάλιστα, ορισμένες διεθνείς μελέτες αποκαλύπτουν ότι ο κίνδυνος έκθεσης σε εργατικό ατύχημα αυξάνεται την 9η ώρα δουλειάς κατά 27%, τη 10η ώρα δουλειάς κατά 45% και εκτοξεύεται κατά τη 12η ώρα εργασίας στο 116%!
Αποδεικνύεται επίσης ότι η μεγάλη κινητικότητα, οι ελαστικές μορφές απασχόλησης, οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου, η εργολαβική και η “ενοικιαζόμενη” απασχόληση, αλλά και η τάση των εργοδοτών να μην αναγνωρίζουν την ειδικευμένη εργασία, άρα να μην καλύπτουν μέτρα υγείας και ασφάλειας με βάση την ειδικότητα, να μην εκπαιδεύουν το προσωπικό για να μην πληρώνουν αντίστοιχους μισθούς, έχει ως συνέπεια και την άνοδο των εργατικών ατυχημάτων σε νεότερες ηλικίες, που δεν αποκτούν την απαιτούμενη πείρα και εκπαίδευση.
Μάλιστα, το 2025 καταγράφηκε στη χώρα μας ένα ακόμα αντεργατικό ρεκόρ, αυτό της εργασίας ανηλίκων, αφού θεωρήθηκαν 25.196 βιβλιάρια ανηλίκων, τα περισσότερα από το 2005 και μετά.
Για όλα αυτά, φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι, φέρουν τεράστια ευθύνη όλα τα κόμματα που έβαλαν το χέρι τους για τους αντεργατικούς νόμους, για να γίνει λάστιχο ο εργάσιμος χρόνος. Όλοι αυτοί που λένε συνέχεια, όπου βρεθούν κι όπου σταθούν, ότι πρέπει «να γίνουμε περισσότερο Ευρώπη», δηλαδή να δουλεύουμε μέχρι τα 74 χρόνια. Από τη Λευκή Βίβλο της ΕΕ, το χτύπημα στην κυριακάτικη αργία, τους μνημονιακούς νόμους που έφεραν το ξήλωμα του 8ωρου, φτάνοντας στους πρόσφατους νόμους για δουλειά 13 ώρες την ημέρα.
Όλοι όσοι κυβέρνησαν και κυβερνούν τη χώρα, όλα τα κόμματα, παλιά και δήθεν “νέα”, που πίνουν νερό στο όνομα της καπιταλιστικής ανάπτυξης και της δήθεν σταθερότητας, έβαλαν το χεράκι τους για να εκτοξευτούν τα εργατικά «ατυχήματα» και οι θάνατοι.
Για παράδειγμα, το ΠΑΣΟΚ προωθεί ως δήθεν καινοτόμα την πρότασή του για 4ήμερη εργασία, εγκαλώντας μάλιστα την κυβέρνηση ότι «δεν ακολουθεί την ευρωπαϊκή κανονικότητα». Ποιόν κοροϊδεύουν; Μαζί δεν ψήφισαν στο Ευρωπαϊκό και στο Ελληνικό Κοινοβούλιο την τετραήμερη εργασία και τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας; Δηλαδή, τα απλήρωτα από υπερωρίες, 10ωρα και 13ωρα;
Άλλωστε, το πόσο φιλεργατική είναι η πρόταση του ΠΑΣΟΚ φάνηκε πριν λίγους μήνες στα Μεταλλεία Χαλκιδικής, όταν η εργοδοσία, με “τυράκι” την 4ήμερη εργασία, προσπάθησε να επιβάλλει 12ωρα για τους μεταλλωρύχους εκατοντάδες μέτρα κάτω από τη γη, γιατί έτσι θα αύξανε την παραγωγικότητα, έτσι θα έφερνε εκατοντάδες ώρες παραπάνω δουλειάς στους εργαζόμενους, θα μείωνε τον χαμένο για αυτήν χρόνο κατά την αλλαγή των βαρδιών.
Ήταν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι μέσα από τα συνδικάτα τους, μέσα από τον οργανωμένο αγώνα τους, που έβαλαν φρένο στις ορέξεις του μονοπωλιακού ομίλου, κέρδισαν την κατοχύρωση του 8ωρου, με αυξήσεις, μάλιστα, στους μισθούς τους.
Στην ίδια πλευρά βρίσκεται και το νέο κόμμα του Τσίπρα, όπως και όλα τα “αποκόμματα” που εμφανίστηκαν από τον όλο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτοί επέβαλλαν για πρώτη φορά το ξεχείλωμα του εργάσιμου χρόνου στους υγειονομικούς, με αποτέλεσμα εδώ, στη Θεσσαλονίκη, πριν λίγο καιρό αναισθησιολόγος να παθαίνει εγκεφαλικό μετά από απανωτές εφημερίες. Όπως και ο τραγικός θάνατος 55χρονης νοσηλεύτριας στο Νοσοκομείο Ναυπλίου, ενώ εκτελούσε τη βάρδιά της.
Μάλιστα, επιστρατεύτηκαν ακόμα και άθλιες ρατσιστικές λογικές ενάντια στους Ρομά, για να καλυφθεί το ότι η εργαζόμενη δούλευε στα ΤΕΠ μόνη της ως νοσηλεύτρια, λόγω έλλειψης προσωπικού, ενώ θα έπρεπε να βρίσκονται στον χώρο δυο νοσηλευτές, ακόμα και χωρίς εφημερία.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, με πρωθυπουργό τον Τσίπρα, ήταν που επέτρεψε στα μονοπώλια του Εμπορίου να ανοίγουν 52 Κυριακές τον χρόνο, μετατρέποντας σε κόλαση τη ζωή χιλιάδων εμποροϋπαλλήλων.
Την ίδια πολιτική υπηρετούν και τα διάφορα προσωποπαγή κόμματα μιας χρήσης που ξεπετάγονται τελευταία, για να απορροφήσουν τη λαϊκή αγανάκτηση. Κανένα από αυτά, ούτε της Κωνσταντοπούλου ούτε της Καρυστιανού ούτε του Βελόπουλου μιλούν για τα εργοδοτικά εγκλήματα. Όλα τα κόμματα του συστήματος υπερασπίζονται τις ευρωενωσιακές οδηγίες που οδηγούν στον ακήρυχτο πόλεμο στους χώρους δουλειάς, με θύματα τους εργαζόμενους, ενώ ξιφουλκούν μεταξύ τους για το ποιος μπορεί να εγγυηθεί καλύτερα την αύξηση της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητας του μεγάλου κεφαλαίου.
Είναι αυτά τα κόμματα που έδωσαν απανωτά χτυπήματα στο σύστημα υγείας, στη μετατροπή του ύψιστου αυτού δικαιώματος σε πανάκριβο εμπόρευμα. Γιατί όλοι μαζί εξασφάλισαν πως τα δισεκατομμύρια από τη φοροαφαίμαξη του λαού, τα ματωμένα πλεονάσματα, όλος αυτός ο πλούτος θα πηγαίνει σε Νατοϊκά εξοπλιστικά προγράμματα, σε επιδοτήσεις του μεγάλου κεφαλαίου και όχι, για παράδειγμα, στην ενίσχυση της δημόσιας και δωρεάν υγείας.
Το αποτέλεσμα είναι στη Βιομηχανική Περιοχή της Σίνδου να μην υπάρχει Κέντρο υγείας και μάλιστα με εξειδίκευση σε ζητήματα που αφορούν την εργασία, όπως τα χημικά εγκαύματα ή άμεση χειρουργική επέμβαση. Αντίστοιχα, στα ανατολικά της Θεσσαλονίκης, εκεί που συγκεντρώνονται επίσης χιλιάδες εργαζόμενοι, ο Υπουργός Υγείας πρόσφατα εγκαινίασε κάποια φρεσκοβαμμένα ντουβάρια, την ώρα που σωματεία και φορείς της πόλης κατήγγειλαν την άθλια κατάσταση στην οποία βρίσκεται το Κέντρο Υγείας Θέρμης.
Είναι όλα αυτά τα κόμματα που μεθοδικά έβαλαν και νομικά εμπόδια στην καταγραφή και μελέτη των επαγγελματικών ασθενειών, της νοσηρότητας δηλαδή. Νοσηρότητα που προκύπτει από την ίδια την παραγωγική διαδικασία, από τη χρόνια επαφή των εργαζομένων με επικίνδυνα υλικά και ουσίες, από την καταπόνηση του ανθρώπινου οργανισμού στην παραγωγή.
Ακόμη χειρότερα, δεν υπάρχει πουθενά η απαραίτητη επιστημονική μελέτη σχετικά με την καταπόνηση του ανθρώπινου οργανισμού σε σχετικά νέα επαγγέλματα. Στον κλάδο της Πληροφορικής, την Έρευνα, γενικότερα τις νέες τεχνολογίες, όπου οι καταγγελίες των συνδικάτων μιλούν για κρίσεις πανικού, επίμονους πονοκεφάλους, σοβαρά μυοσκελετικά προβλήματα.
Πώς, άραγε, θα μπορούσαν να μελετηθούν οι όροι εργασίας σε όλους αυτούς τους χώρους δουλειάς, για να καταγραφούν οι επαγγελματικοί κίνδυνοι και ασθένειες, όταν λείπουν οι εξειδικευμένοι επιστήμονες που μπορούν να κάνουν αυτή τη δουλειά; Πώς θα μελετηθούν οι συνέπειες στην υγεία, σωματική και ψυχική, που έχει η τηλεργασία, άλλες μορφές που σχετικά πρόσφατα εμφανίστηκαν;
Ιδιαίτερα αποκαλυπτική είναι η απαξίωση της Ιατρικής της Εργασίας για την στάση του αστικού κράτους απέναντι στην Υγεία και την Ασφάλεια στους χώρους δουλειάς. Ακόμα και όταν ένας εργαζόμενος φτάνει στην Επιθεώρηση Εργασίας, το νομικό πλαίσιο δε συνδέει επαγγελματικές ασθένειες – ακόμα και αν καταγραφούν ως τέτοιες – με την εργοδοτική ευθύνη για την ουσιαστική αξιοποίηση του Ιατρού Εργασίας.
Τα στοιχεία στην περιοχή της Κ. Μακεδονίας δίνουν το μέγεθος του προβλήματος. Στη Θεσσαλονίκη, με συγκέντρωση εκατοντάδων χιλιάδων εργαζόμενων σε κλάδους με τεράστιες απαιτήσεις για μελέτη, σε σχέση με τα ζητήματα των επαγγελματικών κινδύνων από τη Χημική Βιομηχανία και την Ενέργεια, μέχρι τα Logistics, την Πληροφορική και άλλα νέα, άρα και χωρίς επαρκή μελέτη πεδία, υπάρχουν μόλις 17 Ιατροί Εργασίας! Στην Ημαθία, με τεράστια συγκέντρωση εργοστασίων επεξεργασίας τροφίμων, μόλις ένας (1). Ένας (1) επίσης και στην Πιερία. Στο Κιλκίς που έχει ΒΙΠΕ, με επιχειρήσεις μετάλλου, φαρμάκου, τροφίμων και πολλά άλλα δεν υπάρχει κανένας. Όπως, επίσης, δεν υπάρχει Ιατρός Εργασίας στο νομό Σερρών και στη Χαλκιδική των μεταλλείων και του τουριστικού θαύματος.
Πάνω σε αυτό το σαθρό έδαφος έρχεται να πατήσει η ταυτόχρονη επίθεση στον θεσμό των ΒΑΕ, που βρίσκεται σε άμεση σύνδεση με την αναγνώριση του αυξημένου επαγγελματικού κινδύνου σε μια σειρά κλάδους και ειδικότητες.
Στον κλάδο των κατασκευών η συντριπτική πλειοψηφία των θανάτων στη δουλειά αφορούν εργαζόμενους πάνω από 50 ετών. Μόνο αυτό το στοιχείο αρκεί για να συσχετίσουμε τη σωρευτική φθορά της υγείας των εργαζομένων στον συγκεκριμένο κλάδο, με την εκθετική αύξηση του κινδύνου που αντιμετωπίζουν με την πάροδο του χρόνου. Άρα και την ανάγκη αυτοί οι εργαζόμενοι – πριν ακόμα μιλήσουμε για επαγγελματικές ασθένειες, για Μέτρα Ατομικής Προστασίας κλπ – να εξασφαλίζονται ότι θα βγαίνουν στη σύνταξη πριν φτάσουν να εκτεθούν σε αυτούς τους κινδύνους.
Και ότι αυτή η σύνταξη θα είναι ικανή να τους εξασφαλίζει αξιοπρεπή ζωή, ώστε να μην αναγκάζονται να γυρίσουν στο μεροκάματο για να συμπληρώσουν εισόδημα. Με το μνημονιακό ΠΔ 41/2012 που αφορά τον «Εθνικό Κατάλογο Επαγγελματικών Ασθενειών» και τις «Εθνικές Στρατηγικές για την Υγεία και την Ασφάλεια στην Εργασία», το νομικό πλαίσιο της χώρας εναρμονίζεται με τις Συστάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και ουσιαστικά δημιουργεί τις συνθήκες, ώστε οι χιλιάδες θάνατοι ετησίως από επαγγελματικές ασθένειες, να αποκρύπτονται ως παθολογικοί.
Με την κατάργηση του Κέντρου Διάγνωσης της Ιατρικής της Εργασίας, με την κατάργηση του Ινστιτούτου Έρευνας Νοσημάτων Θώρακα, Υγείας και Ασφάλειας στην Εργασία και με μια σειρά άλλα μέτρα, όλες οι κυβερνήσεις έδωσαν άλλοθι στο μεγάλο κεφάλαιο να καταστρέφει ανεπανόρθωτα την υγεία του εργαζόμενου λαού, ώστε να συνεχίσει ανενόχλητη το κυνήγι του κέρδους.
Έτσι, για τον εργαζόμενο στο έργο των Σκουριών, που άφησε την τελευταία του πνοή από ανακοπή την ώρα της δουλειάς, θεωρείται από το κράτος και το κεφάλαιο πως αιτία ήταν ένα τυχαίο παθολογικό γεγονός…! Και όχι ότι ένας 63χρονος εργάτης δούλευε για μήνες 10 ώρες την ημέρα, πολλές φορές 6 μέρες την εβδομάδα, ακόμα και σε αυτήν την ηλικία, για να μπορέσει να ζήσει.
Με τον ίδιο τρόπο, για τη Στέλλα που έχασε με τραγικό τρόπο τη ζωή της, μόλις πριν λίγες μέρες σε εργοστάσιο βιομηχανικών πλυντηρίων στη Σίνδο, κρύβεται πως στα 56 της χρόνια πάλευε για το μεροκάματο σε συνθήκες μεγάλης εντατικοποίησης και πίεσης. Και η εργοδοσία προκαλεί, μιλώντας για την «κακιά στιγμή», για κάποιο λάθος της ίδιας της εργάτριας!!!
Αλήθεια, πόσες «κακές στιγμές» μετράμε κάθε μέρα σε όλους τους χώρους δουλειάς; Και πόσες φορές ακούμε από εργαζόμενους πως γλίτωσαν οι ίδιοι ή συνάδελφοί τους την τελευταία στιγμή, από καθαρή τύχη ή από την έγκαιρη επέμβαση των υπόλοιπων εργαζόμενων;
Άλλωστε, η ίδια η εργοδοσία, απαλλαγμένη από τις ευθύνες της, με τη βούλα του κράτους, μεταθέτει την προστασία της υγείας και της ασφάλειας των εργαζόμενων στους ίδιους, στη βολική και χιλιοειπωμένη «ατομική ευθύνη». Έτσι, βγαίνει από το κάδρο η ανάγκη για ολοκληρωμένη μελέτη ανά κλάδο και επιχείρηση των όρων εργασίας, των πιθανών κινδύνων επαγγελματικής νοσηρότητας, των εστιών που δημιουργούν τις προϋποθέσεις για εργατικά ατυχήματα.
Μετατίθεται στον ίδιο τον εργαζόμενο ακόμα και το κόστος κάλυψης των Μέτρων Ατομικής Προστασίας, η ανάγκη για σταθερή εκπαίδευση, ιδιαίτερα με την ένταξη νέων μηχανημάτων και διαδικασιών στην παραγωγή. Και βέβαια πρόθυμοι υπερασπιστές αυτής της επικίνδυνης για την εργατική τάξη κατάστασης είναι η ηγεσία της ΓΣΕΕ, ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός, που κάνει και σε αυτή την περίπτωση τη βρώμικη δουλειά.
Ακόμα και μπροστά στο πρόσφατο έγκλημα εδώ, στην περιοχή, η ηγεσία του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης εγκαλεί την κυβέρνηση ότι δεν είναι ακόμη περισσότερο «Ευρώπη», όταν όλα τα εγκλήματα σε βάρος των εργαζομένων και του λαού φέρνουν φαρδιά πλατιά την υπογραφή αυτής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Προμοτάρουν τα πολιτικά κόμματα που υπηρετούν και ρίχνουν στάχτη στα μάτια των εργαζόμενων, πως δήθεν με μια πιο φιλολαϊκή κυβέρνηση μπορεί να προστατευτεί η ανθρώπινη υγεία στους χώρους δουλειάς.
Χωρίζουν τους εργοδότες σε καλούς και κακούς, παράλογους, βγάζοντας από την εξίσωση την κύρια αιτία του προβλήματος: το κυνήγι του κέρδους.
Φίλες και φίλοι
Αυτές τις ώρες που κουβεντιάζουμε αυτό το σοβαρό για τους εργαζόμενους ζήτημα, η κυβέρνηση της ΝΔ, με πολεμικό κυνισμό, δηλώνει έτοιμη να σύρει τον λαό και τη χώρα πιο βαθιά στα σφαγεία των πολέμων. Μιλάει για ετοιμότητα αποστολής φρεγατών στα Στενά του Ορμούζ, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τα σύνορα της χώρας, για λογαριασμό της άρχουσας τάξης και των ευρωατλαντικών συμμάχων της, όσο και για την συμπαραγαγωγή πλωτών drones με το καθεστώς Ζελένσκι.
Κι όλα αυτά λίγες μέρες μετά την εισβολή ουκρανικού πλωτού drone στις ελληνικές θάλασσες, που κουβάλαγε εκατοντάδες κιλά εκρηκτικά, με στόχο την επίθεση σε ρωσικό πολεμικό πλοίο στο Ιόνιο πέλαγος. Ο κίνδυνος επέκτασης του πολέμου είναι πιο ορατός από ποτέ.
Η προσήλωση της κυβέρνησης στις συμφωνίες με το καθεστώς του “αχυράνθρωπου” Ζελέσνκι αποτελεί πρόκληση για τον ελληνικό λαό, για τη χώρα και την ασφάλειά της. Μιλάμε για συμφωνίες που επηρεάζουν και τον «απελευθερωμένο» σιδηρόδρομο, ο οποίος δεν αποτελεί παγίδα θανάτου για τον λαό, μόνο επειδή θυσιάζει την ασφάλεια για τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων, όπως έδειξαν τα Τέμπη. Αποτελεί παγίδα θανάτου και για έναν επιπλέον λόγο. Γιατί η μετατροπή της χώρας σε ένα τεράστιο πολεμικό ορμητήριο των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ έχει κυριολεκτικά κατακλύσει τον σιδηρόδρομο με φορτία θανάτου, τα οποία προκαλούν τεράστιους κινδύνους, όχι μόνο στο σιδηροδρομικό δίκτυο, αλλά και σε κατοικημένες περιοχές από τις οποίες διέρχονται, ειδικά εδώ στην Βόρεια Ελλάδα!
Το δίλημμα “Τα κέρδη τους ή οι ζωές μας” επιβεβαιώνεται παντού! Το ΚΚΕ έχει διαλέξει πλευρά κι είναι αυτή στον αγώνα για τη ζωή που μας αξίζει τον 21ο αιώνα. Επιμένουμε να προβάλλουμε ουσιαστικές προτάσεις για να έχουν οι εργαζόμενοι σταθερή δουλειά με δικαιώματα και με μέτρα υγείας και ασφάλειας που να τους προστατεύουν πραγματικά.
Σας λέμε καθαρά αυτό που ήδη από την πείρα σας ξέρετε: για να κερδίσουν οι εργαζόμενοι πρέπει να χάσουν οι λίγοι, οι καπιταλιστές. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει. Γι’ αυτό αγωνιζόμαστε για σταθερό, ημερήσιο χρόνο εργασίας, για 7ωρο – 5ήμερο – 35ωρο, με Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς.
Αυτό είναι το σύγχρονο και ρεαλιστικό με βάση τις δυνατότητες της εποχής, την ανάπτυξη της επιστήμης και της τεχνικής.
Μόνο σε αυτές τις συνθήκες μπορεί να υπηρετείται ένα ουσιαστικό πλαίσιο υγείας και ασφάλειας με ευθύνη του κράτους και της εργοδοσίας. Τώρα πρέπει να δυναμώσει ο αγώνας για την ανατροπή της αντεργατικής πολιτικής, για την ενίσχυση των μέτρων ασφάλειας στους χώρους δουλειάς. Είναι στην κυριολεξία θέμα ζωής ή θανάτου για την εργατική τάξη της χώρας μας.
Απαιτούμε οι Ομοσπονδίες και τα κλαδικά συνδικάτα, μαζί με τα επιχειρησιακά σωματεία και τα Εργατικά Κέντρα, να έχουν νομικά κατοχυρωμένο δικαίωμα ελέγχου των συνθηκών υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς. Καλούμε να συγκροτηθούν παντού αντίστοιχες επιτροπές.
Και είναι ελπιδοφόρο ότι στις συναντήσεις κλιμακίων της Κ.Ο Κεντρικής Μακεδονίας με Δ.Σ σωματείων που έγιναν το προηγούμενο διάστημα, πολλά είναι τα σωματεία που παίρνουν πρωτοβουλίες για την συγκρότηση τέτοιων επιτροπών.
Να συσταθούν και να λειτουργήσουν μεικτές επιτροπές ελέγχου με τη συμμετοχή των σωματείων σε μεγάλα εργοτάξια, στα μεταλλεία, στην ενέργεια και αλλού.
Δυναμώνουμε την πάλη για την ενίσχυση των κρατικών υποδομών και ελέγχων, της Επιθεώρησης Εργασίας και της Επιθεώρησης για την Υγεία και την Ασφάλεια. Με τη συγκρότηση και λειτουργία κρατικού Σώματος τεχνικών Ασφαλείας και γιατρών Εργασίας, υπηρεσιών Υγείας και Ασφάλειας της Εργασίας, ενταγμένων στο αποκλειστικά δημόσιο σύστημα Υγείας.
Οι δυνάμεις του ΚΚΕ πρωτοστατούμε σε αυτόν τον αγώνα. Αυτή η δράση είναι που ενοχλεί τα μεγάλα συμφέροντα, που έχουν το θράσος να απειλούν κομμουνιστές συνδικαλιστές, όπως στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη του Περάματος ή να απολύουν πρωτοπόρους συνδικαλιστές εδώ, στη Θεσσαλονίκη.
Ενοχλούνται από τη δράση των ταξικών συνδικάτων. Απειλούν πρωτοπόρους εργάτες σε χώρους δουλειάς, πρωτοπόρους κομμουνιστές, που δεν συμμορφώνονται με τις υποδείξεις της εργοδοσίας. Καλλιεργούν τον φόβο, βάζουν εμπόδια στη συγκρότηση επιτροπών υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, απειλούν με απολύσεις.
Όμως δεν είναι ανίκητοι. Το αντίθετο, μπροστά στην οργανωμένη δύναμη των εργατών και των εργατριών, βάζουν την ουρά στα σκέλια.
Ξέρετε από πρώτο χέρι τι έγινε με τους εργολαβικούς εργαζόμενους στα ΕΛΠΕ, εδώ στη Θεσσαλονίκη. Μετά από δυο μήνες που οι εργολάβοι προσπάθησαν να τους κάνουν μπαλάκι και να τους κλαδέψουν τα δικαιώματά τους, συσπειρωμένοι στο σωματείο τους και αποφασισμένοι, αγωνίστηκαν και κέρδισαν.
Είναι εκατοντάδες τα παραδείγματα σε χώρους δουλειάς και κλάδους, που επιβεβαιώνουν τη μεγάλη δύναμη των εργαζομένων, όταν αποφασίζουν να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους και να επιβάλουν το δίκιο τους.
Με το ΚΚΕ, λοιπόν, στην πρώτη γραμμή, για να ανοίξουμε τον δρόμο της ανατροπής για τη ζωή που μας αξίζει τον 21ο αιώνα, για τον σοσιαλισμό.